257 - Ἄρχισε ὁ βομβαρδισμὸς τοῦ Βερολίνου καὶ ἐμεῖς ὑποχρεωτικὰ εἴμεθα ὅλοι Γερμανοί

257 - Ἄρχισε ὁ βομβαρδισμὸς τοῦ Βερολίνου καὶ ἐμεῖς ὑποχρεωτικὰ εἴμεθα ὅλοι Γερμανοί

Ὅταν ἄρχισε ὁ δεύτερος παγκόσμιος πόλεμος τὸν Σεπτέμβριο τοῦ 1939, οἱ γερμανικὲς οἰκογένειες ἀποχαιρετοῦσαν τὰ παλικάρια τους ποὺ κατηυθύνοντο στοὺς τέσσερις ὁρίζοντες τῆς Εὐρώπης γιὰ νὰ ἀπελευθερώσουν κατ’αὐτούς, ὡς γνήσιοι σταυροφόροι τῆς Ἡνωμένης Εὐρώπης, τὴν εὐρωπαϊκὴ χερσόνησο  ἀπὸ τὴν δικτατορία τοῦ φιλελευθερισμοῦ καὶ νὰ ἐξαπλώσουν τὰ γερμανικὰ ἰδεώδη τοῦ Γ΄ Ῥάϊχ. Πρὸ αὐτῶν, ἡ Γαλλία καὶ ἡ Ἀγγλία εἶχαν ἐπιδοθῆ σὲ παρόμοιο φιλανθρωπικὸ ἔργο φέρνοντας στὶς ἀποικίες τῆς Ἀφρικῆς καὶ τῆς Ἀσίας τὸν ἐκπολιτιστικὸ ἄνεμο τῆς γαλλικῆς Ἐλευθερίας-Ἰσότητος-Ἀδελφοσύνης μὲ μία Μασσαλιώτιδα ποὺ ἔσταζε αἷμα.

Μετὰ τὸ 1945, οἱ Ἀμερικανοὶ ἐπωμίσθησαν τὸ προτεραῖο φιλανθρωπικὸ ἔργο, πρῶτα τῶν Ἀγγλογάλλων καὶ μετὰ τῶν Γερμανῶν, καὶ ἐξήπλωσαν σὲ ὅλον τὸν πλανήτη τὸ ὄραμα τῆς ἀμερικανικῆς δημοκρατίας. Τὸ μακροχρόνιο ἀποτέλεσμα ὅλων αὐτῶν τῶν κατὰ κύματα φιλανθρωπικῶν ἐνεργειῶν τῆς Δύσεως ὑπῆρξε ἡ πολιτισμικὴ ἐρήμωση τῆς μὴ Δύσεως.

           

Στὸ Βερολῖνο, πρωτεύουσα τῆς Deutschland uber alles in der Welt, οἱ κατάξανθες κοπέλλες τοῦ ἀνωτέρου δυτικοῦ πολιτισμοῦ ἔγραφαν ἐπιστολὲς γεμάτες ροὺζ φιλιά, γερμανικοῦ ῥομαντισμοῦ, στοὺς ἐνστόλους συντρόφους τους ποὺ ἐμάχοντο κάπου μακριὰ στὰ ἔσχατα τῆς Εὐρώπης γιὰ τὶς ἀνθρώπινες δυτικὲς ἀξίες μήπως καὶ οἱ κατώτεροι μάθουν καὶ αὐτοὶ νὰ παίζουν Schubert στὸ πιάνο. Οἱ βάρβαροι ἦσαν ἀκόμη μακριά καὶ πάντως στὸ Βερολῖνο δὲν ὑπῆρχε αἴσθηση πολέμου.

Δύο χρόνια ἀργότερα, γύρω στὸ 1941, μερικοὶ τρομοκράτες ἐνεφανίσθησαν μὲ τὰ ἀεροπλάνα τους στὸν βερολινέζικο οὐρανό. Μεμονωμένα ἐνοχλοῦσαν οἱ κακοὶ τὸν φιλήσυχο γερμανικὸ πληθυσμό. Ἡ γερμανικὴ ὅμως ἀσφάλεια ἐγνώριζε πῶς νὰ τοὺς ἀντιμετωπίσῃ. Ὁ γερμανικὸς λαὸς εἶχε ἐμπιστοσύνη στοὺς ἡγέτες του ποὺ εἶχαν ἐξαφανίσει ἀπὸ τὶς γειτονιὲς τοῦ Βερολίνου τοὺς ἑβραιομασόνους μὲ τὶς γαμψὲς μύτες, αὐτοὶ ποὺ ἔφταιγαν πάντα γιὰ ὅλα.

Τέλη 1943 καὶ ἀρχὲς 1944. Κάτι συμβαίνει. Ἐπάνω ἀπὸ τὴν φιλήσυχη πρωτεύουσα τοῦ Γ΄ Ῥάϊχ αἰφνιδίως γίνεται καταιγισμὸς ἐπιθέσεων βαρβάρων. Μήπως ἦλθε πόλεμος; Δὲν εἶναι πλέον ἁπλὲς ἀστυνομικὲς ἐπεμβάσεις κατὰ τρομοκρατῶν; Ναί, ὁ βερολινέζικος πληθυσμὸς ἀφυπνίζεται. Οἱ ἀρχὲς τοῦ λένε, ναί, εἶναι πόλεμος καὶ θὰ ἀμυνθοῦμε νὰ σώσουμε τὸν πολιτισμό μας ἀπὸ τὴν εἰσβολὴ τῶν βαρβάρων στὴν Ἡνωμένη Εὐρώπη τοῦ μεγάλου Ῥάϊχ.

Ἀπὸ τὸν Νοέμβριο 1943 ἕως τὸν Μάρτιο 1944, τὸ Βερολῖνο βομβαρδίζεται  ἀνηλεῶς, μὲ 16 κατὰ συρροὴ  βομβαρδισμούς. Παρὰ ταῦτα οἱ βάρβαροι ἀπέτυχαν νὰ λυγίσουν τὴν θέληση τοῦ γερμανικοῦ λαοῦ συσπειρωμένου πλέον σὲ μία ἱερὰ ἕνωση.

Σήμερα ἡ Ἱστορία ἐπαναλαμβάνεται. Τὸ Παρίσι βομβαρδίζεται ἀπὸ τοὺς βαρβάρους τοῦ Χαλιφάτου. Στὸν πόλεμο αὐτὸ ποὺ ἐντάσσεται στὰ πλαίσια τοῦ πλανητικοῦ πολέμου 1999-2030,  ἡ Εὐρώπη προβλέπεται νὰ χάσῃ καὶ νὰ κατακλυσθῇ ἀπὸ τὸ σουννιτικὸ ἀκραῖο Ἰσλάμ.Τί πρέπει νὰ κάνῃ ἡ Ἑλλάς; Ἐὰν συμμαχήσῃ μὲ τοὺς τζιχαδιστὲς θὰ γίνῃ ἰσλαμική, δηλαδὴ θὰ ἀποκηρύξῃ τῆν κληρονομιά της 1500 ἐτῶν. Συνεπῶς ἡ μόνη λύση γιὰ νὰ παραμείνῃ ὀρθόδοξη εἶναι νὰ συμμαχήσῃ μὲ τὴν ἐπάρατη Δύση παρὰ τὸ γεγονὸς ὅτι δὲν  εὐθύνεται γιὰ τὰ ἀποτρόπαια ἐγκλήματα τῆς Δύσεως κατὰ τοῦ Τρίτου Κόσμου.

Σὲ ἕνα τέτοιο δίλημμα εὑρέθη τὸ ΚΚΕ κατὰ τὴν περίοδο τοῦ ἑλληνοτουρκικοῦ πολέμου τοῦ 1919-1922. Προσεπάθησε, μὲ ῥίψη ἀνατρεπτικῶν φυλλαδίων στὸ στρατόπεδο τοῦ ἑλληνικοῦ στρατοῦ νὰ ἀποτρέψῃ τοὺς Ἕλληνες φαντάρους νὰ πολεμήσουν κατὰ τῶν Τούρκων φαντάρων ἀδελφῶν τους. Τὸ ἀποτέλεσμα ἦταν νὰ συμβάλουν στὴν ἧττα τοῦ ἑλληνικοῦ στρατοῦ καὶ νὰ ἐκκαθαρισθῇ ἡ Μικρασία ἀπὸ τρεῖς χιλιάδες χρόνια ἑλληνικῆς παρουσίας. Παρόμοια στάση μὲ τὸ ΚΚΕ εἶχε πάρει καὶ ὁ Μεταξᾶς, μὲ τὴν διαφορὰ ὅτι ὁ Μεταξᾶς ἁπλῶς ἐξέφρασε τὴν ἀντίθεσή σὲ αὐτὸ ποὺ εἶχε ἀποκαλέσει ἑλληνικὸ ἰμπεριαλιστικὸ πόλεμο καὶ εἶχε ἀρνηθῇ νὰ γίνῃ ὑπουργὸς τῆς βασιλικῆς κυβερνήσεως, ἐνῷ τὸ ΚΚΕ ἔγινε συνεπεύθυνο τῆς Μικρασιατικῆς Καταστροφῆς.

Σήμερα ἄλλη λύση δὲν ὑπάρχει. Ὑποχρεωτικὰ θὰ συμμαχήσουμε μὲ τοὺς σφαγεῖς τοῦ Τρίτου Κόσμου γιὰ τὴν ἐπιβίωση τῆς Ὀρθοδοξίας καὶ τῶν πολιτισμικῶν ἀρχῶν μας, συνάμα ὅμως θὰ ζητήσουμε συγγνώμην γιὰ τὸν ἀντισημιτισμό μας καὶ θὰ καταδικάσουμε τὰ φοβερὰ ἐγκλήματα τοῦ δυτικοῦ ἰμπεριαλισμοῦ. Τὸ Χαλιφᾶτο δὲν ἔχει καμμία σχέση μὲ τὴν ἀνεξιθρησκεία τῆς Ὀθωμανίας ποὺ ἐπέτρεψε τὴν ἐπιβίωση τῆς Ὀρθοδοξίας. Πρόκειται γιὰ συμμορία ἀγρίων θηρίων πληγωμένων βαριὰ ἀπὸ τὸν δυτικὸ ἰμπεριαλισμό, ποὺ θὰ μᾶς ἐξαφανίσῃ πολιτιστικὰ μαζί μὲ ὅλην τὴν Εὐρώπη, ἐφ’ὅσον ἐμεῖς ἐπιλέξαμε ἀπὸ τὸ 1821 νὰ συμπορευθοῦμε ὡς παράσιτα μὲ τὴν Δύση. Θὰ συμμαχήσουμε λοιπὸν μὲ τὴν νέα μορφὴ δυτικοῦ ναζισμοῦ κατὰ τῶν συγχρόνων Τάϊπινγκ. Πράγματι, στὴν Κίνα ἕνας Κινέζος ἄλ-Μπαγκνταντί, ὁ Χὸνγκ  Σιούτσουαν (Hong Xiu-quan, 1814-1864) εἶχε θέσει σὲ κίνδυνο Κίνα καὶ Δύση, μὲ τὴν ἵδρυση φονταμενταλιστικοῦ θρησκευτικοῦ κράτους σὲ σημεῖο ποὺ εἶχε καταδικασθῇ καὶ ἀπὸ τὸν ἴδιο τὸν Μάρξ. Ἄλλη λύση λοιπὸν δὲν ὑπάρχει. Ζήτω ἡ Δύση!

Δημήτρης Κιτσίκης                                 19 Νοεμβρίου 2015

102 - Τὸ παραλήρημα περὶ ἐγκληματικῶν ὀργανώσεων

102 - Τὸ παραλήρημα περὶ ἐγκληματικῶν ὀργανώσεων

Ἐπιστρέφοντας ἀπὸ μία πολὺ σημαντικὴ σύσκεψη μὲ Ῥώσους ἰθύνοντες στὴν Ἁγία Πετρούπολη, ποὺ εἶχε ὡς κύριο θέμα τὴν ἄνοδο τοῦ φασισμοῦ στὴν Εὐρώπη, λόγῳ τῆς ἐγκαταστάσεως στὸ Κίεβο ναζιστικῆς κυβερνήσεως μὲ τὴν ὑποστήριξη τῆς ΕΕ καὶ τῶν ΗΠΑ, κυβέρνηση ὅμως ποὺ κατεδίκασε τὸ ἑλληνικὸ ἐθνικοσοσιαλιστικὸ κόμμα τῆς Χρυσῆς Αὐγῆς, ξαναπέρνω τὴν γραφίδα μου γιὰ νὰ ἐξηγήσω καὶ πάλι στοὺς κατοίκους τῆς χαώδους σημερινῆς ἑλληνικῆς κοινωνίας μερικὰ ἁπλὰ πράγματα περὶ ἰδεολογιῶν καὶ ἐπαναστατικῆς πράξεως.

Χρησιμοποιῶ ἐπίτηδες τὴν λέξη «παραλήρημα» γιὰ νὰ ἐπισημάνω ὅτι ἡ ἔκφραση αὐτὴ ποὺ ἐκστομίζεται κατὰ κόρον, ἰδίως ἀπὸ τὶς βαθειὰ νυχτωμένες γυναῖκες δημοσιογράφους τῶν ἑλληνικῶν ΜΜΕ ὅταν θέλουν νὰ κατακεραυνώσουν τὶς δηλώσεις τῆς Χρυσῆς Αὐγῆς, ἀποδεικνύει τὸ βαθὺ σκοτάδι ἀγνοίας τῶν Ἑλλήνων δημοσιογράφων τοῦ ἐπιπέδου «δῶσε μου τὸ κινητὸ τοῦ Καρόλου Μὰρξ γιὰ νὰ τοῦ ζητήσω συνέντευξη».

Ἡ δεύτερη ἔκφραση ποὺ χρησιμοποιοῦν γιὰ νὰ κατακεραυνώσουν ὑποτίθεται τὸ κόμμα τῆς Χρυσῆς Αὐγῆς εἶναι «ἐγκληματικὴ ὀργάνωση». Ἡ ἔκφραση αὐτὴ ποὺ χρησιμοποιεῖται ἐπίτηδες ἀπὸ κάθε κατεστημένο φοβούμενο τὴν βίαιη ἀνατροπή του ἀπὸ τὸν ἐπαναστατικό του ἀντίπαλο, δὲν θὰ ἔπρεπε ποτὲ νὰ υἱοθετεῖται ἀπὸ σοβαρὰ διαβασμένο δημοσιογράφο ποὺ δὲν ἐπιθυμεῖ νὰ γίνῃ φερέφωνο τοῦ καθεστῶτος.

Οἱοσδήποτε ἱστορικὸς μὲ διδακτορικὸ δύναται νὰ τοῦ διδάξῃ ὅτι ἡ βία εἶναι, κατὰ Μάρξ, στὸ Κεφάλαιο, «ἡ μαμὴ γιὰ κάθε παλαιὰ κοινωνία ποὺ ἐγκυμωνεῖ  μία νέα». Πρόκειται γιὰ μία διαπίστωση ἄσχετη μὲ τὶς προτιμήσεις μας. Ἐπίσης, ἡ εἰρήνη, ἀπὸ τὴν ἐποχὴ τῆς Πτώσεως ἀπὸ τὸν Παράδεισο καὶ τῆς δολοφονίας τοὺ Ἄβελ ἀπὸ τὸν ἀδελφό του Κάϊν, εἶναι ἕνα ἄπιαστο ὄνειρο, γιὰ νὰ ξεπερασθῆ ὁ συνεχὴς αὐτὸς ἀδελφοκτόνος πόλεμος, πάντοτε ἐμφύλιος, εἴτε στὴν διεθνῆ κονίστρα, εἴτε στὸν ἐσωτερικὸ ταξικὸ πόλεμο. Εἰρήνη ὑπάρχει μόνον στὰ νεκροταφεῖα.

Εἴμεθα ὅλοι συνυπεύθυνοι ἐγκλημάτων ἀπὸ καταβολῆς κόσμου. Οἱ μεγάλες ἐπαναστάσεις, ὅπως ἡ γαλλική, ἡ ρωσική, ἡ κινεζική, ἦσαν ὑποχρεωτικὰ ἑκατόμβες, ἄκρως ἐγκληματικές, διαφορετικὰ δὲν θὰ ἦσαν ἐπαναστάσεις καὶ δὲν θὰ ἀνέτρεπαν τὸ ἑκάστοτε κατεστημένο. Πρόκειται περὶ ἱστορικῆς ἀλφαβήτας στὴν ὁποία δὲν χωρᾷ οἱαδήποτε ἠθικὴ ἀξιολόγηση πέραν τῆς ἠθικῆς τῶν ὑποκριτῶν ἤ τῶν ἀξέστων.

Βεβαίως καὶ ἡ Χρυσῆ Αὐγὴ εἶναι ἐγκληματικὴ ὀργάνωση, ἀκριβῶς ἐπειδὴ εἶναι ἐπαναστατικὴ καὶ ὁ ἑλληνικὸς λαὸς διψᾷ γιὰ ἐπανάσταση, ἀλλὰ ὄχι γιὰ ἰμπεριαλιστικὴ ἐγκληματικότητα, ὅπως αὐτὴν ποὺ ὑποστηρίζει δουλικὰ ὁ Βαγγέλης Βενιζέλος, πρὶν ἀκόμη προφθάσῃ νὰ λαλίσῃ ὁ πλανητάρχης, στὴν Συρία καὶ στὸ Κίεβο.

Λογικὰ λοιπόν, ὁ ἑλληνικὸς λαὸς στὶς ἐπερχόμενες ἐκλογὲς θὰ ψηφίσῃ μαζικὰ τὴν Χρυσῆ Αὐγὴ ὡς ἐγκληματικὴ ὀργάνωσῃ, δηλαδὴ ὡς ἐπαναστατική. Καλὸ βόλι!

            Δημήτρης Κιτσίκης                            8 Ἀπριλίου 2014

48 - Ἕνα μάθημα ἱστορίας γιὰ τὴν Χρυσῆ Αὐγή

48 - Ἕνα μάθημα ἱστορίας γιὰ τὴν Χρυσῆ Αὐγή

Θὰ κάνω, ὡς ἱστορικός, δύο παρατηρήσεις:

1  - Ὅταν στὴν Ἱστορία ἐμφανίζεται ἕνας μεγάλος, ἀσχέτως ἠθικῆς (διότι οἱ μεγάλοι δὲν ἔχουν τὴν συνήθη ἠθική),  ὑποχρεωτικὰ πρῶτα περνοῦν ἀπὸ μία περίοδο ἀπαξιώσεως καὶ λήθης καὶ μετὰ ἀπὸ μία τοὐλάχιστον γενεά, ὅταν αὐτοὶ ποὺ τὸν ἔζησαν ἔχουν ἀποβιώσει, ἐπανέρχεται στὴν μνήμη ἀκόμη πιὸ μεγάλος μέσα στὶς νέες γενεές. Τυπικὸ παράδειγμα ὁ Βοναπάρτης, ὁ ὁποῖος ἦτο τοῦ ἀναστήματος τοῦ Χίτλερ καὶ μέγας σφαγεύς. Ἀπὸ τὸ 1815 μέχρι τὸ 1848, ἐπέρασε ἀπὸ καθαρτήριο καὶ ἐπανῆλθε ὡς μέγας Ναπολέων, ὑμνούμενος ἀπὸ τὸν Βίκτωρα Οὑγκό καὶ ἀκόμη μεγαλύτερος στὴν παγκόσμια συνείδηση εἰς τοὺς αἰῶνες τῶν αἰώνων. Ὁμοίως καὶ ὁ Στάλιν, καὶ αὐτός, ἀκόμη μεγαλύτερος σφαγεύς. Τὸ ἴδιο βλέπουμε νὰ γίνεται σήμερα μὲ τὸν Παπαδόπουλο. Τὸ ἴδιο συμβαίνει ἐπίσης μὲ τὸν Χίτλερ μέσα στὴν νέα γενεά. Ἀντιθέτως σωρεία ὀνομάτων μὲ τίτλους καὶ ἀξιώματα ἐν ζωῇ, βουλιάζουν στὴν ἀνυποληψία καὶ τὴν αἰωνία λήθη. Ποῖος θὰ ἐνθυμεῖται ἕναν Σημίτη σὲ ἑκατὸ χρόνια;

2  - Ὁ ναζισμός, δηλαδὴ ὁ γερμανικὸς φασισμός ἤ ἐθνικοσοσιαλισμός, δὲν ὑπῆρξε ἐθνικιστικὸς ἀλλὰ φυλετικός. Στὴν δεκαετία τοῦ 1970, εἶχα στείλει σὲ ἕνα ἀγγλόφωνο ἐπιστημονικὸ περιοδικὸ ποὺ εἰδικεύετο στὸ ἐθνικισμὸ ἀνὰ τὸν κόσμο, μία μελέτη γιὰ τὸν ἑλληνικὸ ἐθνικοσοσιαλισμό. Μοῦ ἐπεστράφη ἀμέσως μὲ τὴν παρατήρηση ὅτι δὲν ἠδύναντο νὰ τὴν δημοσιεύσουν διότι ὁ ἐθνικοσοσιαλισμὸς δὲν ἦτο ἐθνικισμὸς καὶ ὅτι τὸ περιοδικὸ ἐδημοσίευε μόνον μελέτες ποὺς ἐσχετίζοντο μὲ τὸ φαινόμενο τοῦ ἐθνικισμοῦ.

Πράγματι, ὁ Χίτλερ ἐπίστευε στὴν ἀνωτερότητα τῆς ἀρείας φυλῆς, ποὺ διεσώζετο ἐν μέρει στὴν γερμανικὴ φυλὴ ἀλλὰ ποὺ τὸ πρότυπό της ἦτο ἡ ἑλληνικὴ φυλή. Ἔχει ἀποδειχθῆ ὅτι οἱ μυθικοὶ Ἄρειοι ποὺ κατέκτησαν τὴν βόρειο Ἰνδία χίλια χρόνια πρὸ Χριστοῦ, δηλαδὴ πολὺ πρὸ τοῦ Μεγάλου Ἀλεξάδρου καὶ ἵδρυσαν ἑκατοντάδες πόλεις-κράτη κατὰ μῆκος τοῦ Γάγγη ποταμοῦ, ἦσαν οἱ Ἕλληνες (ἀκόμη καὶ πιὸ νότια ἡ Βομβάη ἱδρύθη ἀπὸ τοὺς Ἕλληνες καὶ ὠνομάζετο Ἑπτανησία) καὶ ὅτι τὰ σανσκριτικὰ ποὺ ἐπεβλήθησαν στὸν ἰνδικὸ χῶρο ὡς ἰνδοευρωπαϊκὴ γλῶσσα ἦταν ἑλληνικῆς προελεύσεως καὶ ὄχι τὰ ἑλληνικὰ σανσκριτικῆς προελεύσεως. Ἀκόμη σήμερα, τὰ ἀγγλικὰ καὶ τὰ γαλλικά εἶναι, χωρὶς ὑπερβολή, ἑλληνικὲς διάλεκτοι.

Βάσει τῶν ἀνωτέρω, ἐπιμένω στὴν ἄποψη ὅτι ὁ ἐθνικισμὸς συρρικνώνει τὸν ἑλληνισμὸ διότι τὸν κατατάσσει στὴν ἴδια μοῖρα μὲ ἑκατοντάδες ἄλλους ἐθνικισμούς καὶ ὅτι ἡ σωστὴ θέση εἶναι ὁ ἑλληνοκεντρισμός, ἐφ’ ὅσον ὅλη ἡ οἰκουμένη εἶναι ἑλληνογενής, μὲ στόχο νὰ μετονομασθῆ ὁ πλανήτης Γῆ σὲ πλανήτη Ἑλλὰς καὶ νὰ ἀναγνωρισθοῦν κάποτε τὰ ἑλληνικὰ ὡς ἡ γλῶσσα τῆς  Οἰκουμένης, κάτι γιὰ τὸ ὁποῖο συνεφώνει καὶ ὁ Χίτλερ, ἀλλὰ καὶ ὁ ἑβραϊκὸς λαὸς ὁ ὁποῖος εἶναι καὶ αὐτὸς ἑλληνογενής. Ἀντὶ λοιπὸν νὰ χάνουμε χρόνο μὲ ἰδεολογικοὺς καυγᾶδες πρέπει νὰ συσπειρωθοῦμε ὅλοι οἱ Ἕλληνες γιὰ τὴν πραγμάτωση τοῦ μοναδικοῦ αὐτοῦ στόχου τῆς ἀναγνωρίσεως ἀπὸ τοὺς λαοὺς τῆς γῆς τοῦ γεγονότος ὅτι ὅλοι ἀνήκουν στὸν ἑλληνισμό, κάτι ποὺ οὐσιαστικὰ ἀποδέχονται ἀλλὰ ποὺ διαιρετικὰ συμφέροντα δὲν τοὺς ἀφήνουν νὰ ἀναγνωρίσουν.

Δημήτρης Κιτσίκης                       16 Ἰουνίου 2013