269 – Ἡ Νέα Δημοκρατία τῆς Βαϊμάρης : Πρὸς κτηνοβάτας

269 – Ἡ Νέα Δημοκρατία τῆς Βαϊμάρης : Πρὸς κτηνοβάτας

“24 February 2014, Newspapers - Now it appears bestiality/zoophilia is considered a life style choice in Denmark and Germany with more animal brothels being opened”

Κυριακὴ τῆς Ἀπόκρεω. Ἕνας Ἑλληνοκαναδὸς ἐξηγοῦσε ὅτι οἱ Ὀρθόδοξοι, ἐκείνη τὴν Κυριακή, ἑορτάζουν τὸ ἑλληνικὸ Halloween, δηλαδὴ τὴν ἀπαισία ἑορτὴ τοῦ θανάτου τῶν ἀγγλοσαξωνικῶν χωρῶν τῆς νύχτας τῆς 31ης Ὀκτωβρίου ποὺ οἱ Γραικύλοι τῶν Ἀθηνῶν μιμοῦνται σήμερα! Ὁ Γραικύλος ἀνήκει στὴν Δύση καὶ  ξεχαρβαλώνει τὴν  παράδοσή του       -ἀκόμη καὶ τὴν εἰδωλολατρική, ὅπως εἶναι ἡ Ἀποκριά- πρὸς  χάριν δυτικῶν ὑποβαθμισμένων  προϊόντων. Γι' αὐτὸ καὶ δημοσιεύουμε παρακάτω, πρὸς παραδειγματισμὸ τοῦ Ἑλληνοκαναδοῦ Γραικύλου, τὶς ἐντυπώσεις ἑνὸς Ἱνδουϊστοῦ ποὺ ἐπεσκέφθη τὸ Ἅγιον Ὄρος μὲ κατάνυξη, ἐξηγῶντας τὸν ὀρθόδοξο βίο σὲ σύγκριση μὲ ἀνάλογες ἱνδουϊστικὲς ἰδικὲς του πρακτικές. Ἐπειδὴ ἡ ἐπίσκεψή του ἔλαβε χώρα πρὸ πολλῶν ἐτῶν, περιγράφει τὸ Ὄρος πρὶν ἀπὸ τὴν εἰσβολὴ τῆς Εὐρωπαϊκῆς Ἑνώσεως καὶ τὴν ἐκ τούτου παρακμή

Ὀρθόδοξοι μοναχοὶ τοῦ Ἄθω καὶ ἡ σαντάνα τους [σαντάνα = πνευματικὴ πρακτική : Ἀπαγγελία τοῦ ὀνόματος τοῦ Θεοῦ, ἔγερση τὸ πρωΐ ἀκολουθώντας τὸ καλογηρικὸ πρόγραμμα τῆς ἡμέρας, μελέτη τῶν ἱερῶν κειμένων, ἡσυχαστικὴ πρακτικὴ μὲ στόχο τὴν θέωση. Ὑπάρχουν δύο βασικὰ ἐπίπεδα σαντάνας : ἡ πρακτικὴ σαντάνα, ἀκολουθῶντας τοὺς κανόνες, καὶ ἡ αὐθόρμητη σαντάνα. Στόχος πάντα παραμένει νὰ ἐγείρῃ κανεὶς τὴν ἀρχέγονη  συνείδηση τοῦ Θεοῦ, παροῦσα στὴν καρδιά τοῦ  ἀνθρώπου]

Μόλις ἐπέστρεψα ἀπὸ ἕνα προσκύνημα στὸ Ἅγιον Ὄρος τοῦ Ἄθω, στὴν Ἑλλάδα. Θεωρεῖται τὸ πνευματικὸ κέντρο τῆς ὀρθοδόξου παραδόσεως. Εἶναι ἕνα καταφύγιο γιὰ ὅλους τοὺς εἰλικρινεῖς ἀνθρώπους ποὺ ἀναζητοῦν τὸν Θεό. Ὁ Ἄθως εἶναι μία αὐτόνομη πολιτεία. Μόνον μοναχοὶ διαβιοῦν ἐκεῖ. Ἀκόμη σήμερα ὑπάρχουν χιλιάδες μοναχοὶ ποὺ δὲν ἀφήνουν νὰ εἰσέλθη ὁποιοσδήποτε. Ἰδίως ὅταν ἔχουν νὰ κάνουν μὲ ἕναν μὴ Ὀρθοδόξο ὅπως εἶμαι ἐγώ, χρειάζεται εἰδικὴ βίζα ποὺ τὴν παραχωροῦν μόνον τέσσερις  τὸν  ἀριθμὸ  τὴν ἡμέρα. Τὸ κρέας δὲν ἐπιτρέπεται. Δὲν ὑπάρχουν αὐτοκίνητα, ἠλεκτρικό, τηλέφωνα, οὔτε ἑστιατόρια, οὔτε κτίρια ἐκτὸς τῶν μοναστηρίων [τώρα ὅλα ἔχουν ἀλλάξει καὶ οἱ ἀνέσεις αὐτὲς ἔχουν ἐγκατασταθῆ]. Αὐτὸ ποὺ κάνει τὸ  Ὄρος  πολὺ εἰδικὸ εἶναι ὅτι δὲν ὑπάρχουν γυναῖκες  καὶ παιδιά. Τώρα καὶ 1200 χρόνια ἀπαγορεύεται νὰ   εἰσέλθουν.   Ἐπίσης,   τὰ   τελευταῖα   χίλια χρόνια δὲν ἐπιτρέπονται τὰ θηλυκὰ ζῶα. Ἴσως νὰ ἔχουν διαβάσει τὴν ἱστορία τοῦ Saubhari Muni. Αὐτὸ σημαίνει ὄχι γάλα καὶ ὄχι αὐγά.[Ὁ Saubhari Muni ἦταν ἕνας σοφὸς ἄνθρωπος ποὺ διελογίζετο μέσα στὰ ὑδατα τοῦ ἰνδικοῦ ποταμοῦ Γιαμούνα, γιὰ πολὺ χρονικὸ διάστημα, γιὰ νὰ ἀσκηθῇ πνευματικά. Κατὰ τὴν διάρκεια τῶν διαλογισμῶν του παρηκολούθησε τὴν ἐρωτικὴ πράξη δύο ἰχθύων. Αὐτὸ ὑπῆρξε ἀρκετὸ γιὰ νὰ τοῦ προκαλέση τὴν ἐπιθυμία νὰ νυμφευθῇ καὶ νὰ ἀπομακρυνθῇ ἀπὸ τὴν πνευματικὴ ἄσκηση. βλ. Srimad Bhagavatam, ᾆσμα 9, κεφ.6].

Σηκώνονται τὴν νύκτα στὶς 11μμ. καὶ ψάλλουν japa [στοὺς Ἱνδουϊστές, ἀτομικὴ ἀπαγγελία τῶν ἁγίων ὀνομάτων τοῦ Θεοῦ μὲ τὴν βοήθεια ἑνὸς japa-mala, κομποσχοίνι 108 κόμβων] γιὰ τρεῖς ὧρες σὲ πλῆρες σκότος. Τὸ μάντρα τους [ἡ ἀδιάλειπτη προσευχή] εἶναι ἡ παραδοσιακὴ προσευχὴ τῆς καρδιᾶς, Κύριε Ἰησοῦ Χριστὲ ἐλέησόν με. Τὴν ψάλλουν μὲ τὸ κομποσχοίνι, ἕνα σχοινὶ μὲ 100 κόμβους σχεδὸν ὅμοιο μὲ τὴν μάλα μας [τῶν 108 κομβῶν]. Πολλοὶ ἅγιοι ὅπως Ὁ Χρυσόστομος, ὁ Ἀντώνιος, ὁ Ἰωάννης τῆς Κλίμακος καὶ στοὺς νέους χρόνους ὁ στάρετς Σιλουανὸς καὶ ὁ Θεοφάνης, ἀνέπτυξαν μία πραγματικὴ ἐπιστήμη μὲ τὴν ἀπαγγελία τῶν ὀνομάτων τοῦ Θεοῦ.

Στὴν Ἁγία Γραφὴ διαβάζουμε : "Ἔλεγε δὲ καὶ παραβολὴν αὐτοῖς πρὸς τὸ δεῖν πάντοτε προσεύχεσθαι" (Λουκᾶν,ΙΗ΄-1), "διὰ πάσης προσευχῆς καὶ δεήσεως, προσευχόμενοι ἐν παντὶ καιρῷ ἐν Πνεύματι" ( Ἐφεσίους, ΣΤ΄-18), "προσμένει ταῖς δεήσεσι καὶ ταῖς προσευχαῖς νυκτὸς καὶ ἡμέρας" (Τιμόθεον Α΄,  Ε΄-5) κλπ. Αὐτὸ σημαίνει νὰ προσεύχεσαι 24 ὧρες τὴν ἡμέρα. Δὲν εἶναι ἁπλῶς μέρος τῆς ζωῆς· πρέπει νὰ γίνῃ ἡ ζωή μας. Γι' αὐτὸ καὶ ἀπαγγέλλουν τὴν ἀδιάλειπτη προσευχὴ πολλὲς χιλιάδες φορὲς κάθεν ἡμέρα. Ἡ προσευχὴ δὲν πρέπει νὰ εἶναι ἀναζήτηση λέξεων, διότι μετὰ ἀπὸ κάποιο χρονικὸ διάστημα δὲν θὰ γνωρίζω μὲ ποῖες ἄλλες  λέξεις νὰ προσευχηθῶ. Γιὰ τὸν λόγο αὐτό, ἐπαναλαμβάνεις τὴν ἴδια προσευχὴ καὶ συνάμα παραδίδεις ὁλόκληρη τὴν ζωή σου σ' Αὐτόν. Στὴν ἀρχὴ ἠμπορεῖ νὰ ἀπαγγέλλω μηχανικά ἀλλὰ μετὰ ἀπὸ κάποιο διάστημα ἡ προσευχή μου εἰσέρχεται στὸ πνεῦμα μου καὶ προχωρεῖ  μέχρι καὶ  στὰ  ὄνειρά μου.

Άπὸ έκεῖ καὶ πέρα, πρέπει νὰ ἐμβαθύνουμε τὴν προσευχή, νὰ ἀπαγγέλλουμε μὲ συγκίνηση ὡς δῶρον προσφερόμενο εἰς Αὐτόν. Έδῶ λαμβάνω ἤδη μία θεία γεύση.  Ἀλλὰ ἡ πραγματικὴ προσευχὴ τῆς καρδιᾶς εἶναι δῶρον Θεοῦ.  Δὲν εἶναι κάτι ποὺ παράγουμε μὲ τὴν γλῶσσα μας.

Ἐπειδὴ οἱ μοναχοὶ τοῦ Ἄθω ἐκήρυξαν τὴν ἰδέα ὅτι τὸ Ὄνομα [ὁ Λόγος] εἶναι ὁ ἴδιος ὁ Θεὸς ( Ἰωάννην Α΄-1 :"Θεὸς ἦν ὁ Λόγος"), ἤ δύναται νὰ γίνη Αὐτὸς ἐὰν τὸν προσεύχονται μὲ εὐλάβεια, ἡ θέση αὐτὴ ἐξειλίχθη σὲ μεγάλη διαμάχη ἐνώπιον τοῦ Πατριάρχου τῆς Κωνσταντινουπόλεως καὶ ἐλύθη μὲ στρατιωτικὴ ἐπέμβαση. Πολλὲς ἑκατοντάδες μοναχῶν ἐστάλησαν στὴν Ρωσία καὶ διεσκορπίσθησαν σὲ διάφορα μοναστήρια.

Ἀπὸ τὶς 2 μέχρι τὶς 6 τὸ πρωΐ ἔχουν mangala arati, ψάλλοντας καὶ προσευχόμενοι στὸ Καθολικό, τὴν ὀρθόδοξη ἐκκλησία [Τὸ mangala arati εἶναι ὁ Ὄρθρος, δύο ὧρες πρὸ τῆς ἀνατολῆς τοῦ ἡλίου, ἀλλὰ ἠμπορεῖ νὰ συμπεριλάβῃ καὶ τὴν λειτουργία]. Ὅταν ἐρωτοῦνται οἱ μοναχοὶ τὶ κάνουν, αὐτοὶ ἀπαντοῦν : ἁπλῶς προσευχόμεθα καὶ πεθαίνουμε. Τίποτα ἄλλο. Νηστεύουν 260 ἡμέρες τὸν χρόνο καὶ κοιμοῦνται ἀκόμη ὀλιγώτερο. Καὶ ὅτι καὶ νὰ κάνουν -μαγειρεύοντας, περπατῶντας, τρώγοντας, κοιμώμενοι-  ὠθοῦνται  νὰ ψάλουν τὸ "Κύριε Ἰησοῦ Χριστὲ ἐλέησόν με". Ἦταν ἡ πρώτη φορά γιὰ μένα, σὲ ἕνα πλαίσιο ἐκτὸς τῶν Βεδῶν,  ὅπου ἠμπόρεσα νὰ ὁμολογήσω ὅτι ἤμουν μάρτυς ἐξασκήσεως μίας πραγματικῆς πνευματικῆς ζωῆς καὶ ὄχι ἁπλῶς μίας μορφῆς ὑλικῆς εὐσεβείας.                                          Krsna Candra Das

(Τὸ ἄρθρο αὐτὸ ἐδημοσιεύθη στὸ τριμηνιαῖο περιοδικὸ Ἐνδιάμεση Περιοχή, ἔτος Ζ΄, τεῦχος 27, Ἄνοιξη 2003, σσ.22-23)

(Δὲν νομίζουμε ὅτι ὑπάρχει μεγαλύτερο ἐγκώμιο τοῦ ὀρθοδόξου βιώματος, προερχομένου ἀπὸ μίαν ξένη θρησκεία, ἀπὸ τὸ παραπάνω κείμενο ποὺ σίγουρα οὔτε ὁ καθολικισμὸς, οὔτε τὸ προτεσταντικὸ νεφέλωμα δὲν ἔχουν ποτὲ εἰσπράξει. Πρόκειται γιὰ ἕναν ἰσχυρὸ κόλαφο στὸν Γραικύλο  ποὺ νομίζει ὅτι μόνον ἡ ἀντιγραφὴ δυτικῶν προτύπων μᾶς ἀναβιβάζει)

Δημήτρης Κιτσίκης                                 24 Δεκεμβρίου 2015

243 – Ἀκούσατε Γραικύλοι, ὁ Ἄρης ἔχει τρεχούμενο νερό!

243 – Ἀκούσατε Γραικύλοι, ὁ Ἄρης ἔχει τρεχούμενο νερό!

Στὴν περίοδο ποὺ διανύει ἡ χώρα μας τοῦ ἀπολύτου βαθμοῦ μηδέν Κελσίου, ἦλθε μία εἴδηση ποὺ ἔλυωσε, ποὺ κυριολεκτικὰ ἔτηξε τοὺς πάγους τῆς ἀπελπισίας μας καὶ μᾶς ἔφερε τὴν ἐλπίδα μήπως, μέσῳ τῆς ἐπιστημονικῆς φαντασίας, ἀπὸ Γραικύλους ἐπιστρέψουμε στὴν πρωτεραία μας κατάσταση τοῦ Ἕλληνος καί, γιατί ὄχι, σὲ αὐτὴν τοῦ Ἀρίου: Ὁ πλανήτης Ἄρης ἔχει τρεχούμενο νερό!

Τὸ τεῦχος 71, ἀνοίξεως 2014,  τοῦ τριμηνιαίου περιοδικοῦ μου «Ἐνδιάμεση Περιοχή», τὸ εἶχα ἀφιερώσει στὴ «ἐξωγήϊνη ὑπόθεση τοῦ ἑλληνισμοῦ»,  στὸ  ὁποῖο ἔγραφα: Τὸ ἔτος 2000, ὅταν τὸ ἐξευτελισμένο γραικυλικὸ κρατίδιο, ἐπὶ τοῦ ὁποίου ἔφεγγαν οἱ πυγολαμπίδες τὼν μπιμπικίων τοῦ προσώπου τοῦ νάνου Σημίτη, εἰσήρχετο στὸ κοινὸ νόμισμα τῆς ἀποικιακῆς Δυτικῆς Εὐρώπης τῶν τραπεζιτῶν, ἐκυκλοφόρει τὸ βιβλίο τοῦ Γερμανοελβετοῦ Ἑρρίκου τοῦ Δάνικεν (Erich von Daeniken) ποὺ ἔφερε τὸν τίτλο «Ὀδύσσεια τῶν Θεῶν: Ἡ ἐξωγήϊνη ἱστορία τῆς Ἀρχαίας Ἑλλάδος» Odyssey of the Gods: The Alien History of Ancient Greece.

Ἡ ἐξωγήϊνη αὐτὴ ὑπόθεση τοῦ ἑλληνικοῦ πολιτισμοῦ ἔχανε ὅμως κάθε ἀξία ὅταν ἐπαρουσιάζετο ἀπὸ τοὺς Ἕλληνες τοῦ σημερινοῦ κρατιδίου οἱ ὁποῖοι συναισθανόμενοι τὴν ἀσύλληπτη παρακμή τους ἡρπάζοντο ἀπὸ τέτοιους ἰσχυρισμοὺς ξένων ὡς ἀπὸ τὰ μαλλιά τους, μὲ τὴν ψευδαίσθηση τῆς ἐξωγήϊνης προελεύσεώς τους.

Ἡ θέσις μας ἦταν πάντα ὅτι ὁ σημερινὸς Ἕλλην δύναται μὲν νὰ ἀποκατασταθῇ στὸν κολοφῶνα τῆς Οἰκουμένης, φθάνει ὅμως νὰ γίνῃ χαλὶ ἐνώπιον Θεοῦ καὶ ἀνθρώπων, νὰ ἀναγνωρίσῃ εἰλικρινὰ τὴν πτώση του καὶ νὰ ὁδεύσῃ καὶ πάλι πλήρως ἀναγεννημένος, κατόπιν σκληρῶν ἀπαιτήσεων ζωῆς ποὺ θὰ θέσῃ στὸν ἑαυτό του.

Ὁ καθηγητὴς τοῦ Πολυτεχνείου Παῦλος Σαντορίνης εἶχε γεννηθῆ τὸ 1893 στὴν Ὀδησσὸ καὶ τὸ γεγονὸς αὐτὸ εἶχε μεγάλη σημασία ἐφ’ὅσον κατὰ κανόνα ὅλοι οἱ μεγάλοι Ἕλληνες εἶχον γεννηθῆ καὶ μεγαλώσει ἐκτὸς τοῦ κρατιδίου τῶν Ἀθηνῶν (ἤ καὶ...στὸν πλανήτη Ἄρη!)  Εἶχε σπουδάσει στὸ Πολυτεχνεῖο τῆς Ζυρίχης, ἀπὸ τὸ 1905 ἕως τὸ 1919, ἐκεῖ ὅπου εἶχε φοιτήσει καὶ ὁ Ἄϊνσταϊν καὶ κατόπιν αὐτοῦ ἔγινε καθηγητὴς  τῆς Φυσικῆς στὸ Πολυτεχνεῖο τῶν Ἀθηνῶν.

Τὸ 1966, ὁ Σαντορίνης σὲ ὁμιλία του ἐνώπιον τῆς Ἑλληνικῆς  Ἀστρονομικῆς Ἑταιρείας ἀπεκάλυψε ὅτι ἀπὸ τὸ 1947 ἐμελετοῦσε τὰ ΑΤΙΑ καὶ ἦτο πεπεισμένος γιὰ τὴν ὕπαρξη τῶν ἐξωγήϊνων. Τὸν Ἰούλιο τοῦ ἰδίου ἔτους, τὸ πλέον σοβαρὸ μηνιαῖο περιοδικὸ τῶν Ἀθηνῶν τῆς προδικτατορικῆς περιόδου, «Ἐποχές» (ἀρ. 39) τοῦ συγκροτήματος τοῦ «Βήματος», τοῦ Χρήστου Λαμπράκη, ἐδημοσίευε σὲ μετάφραση, γαλλική μου μελέτη τῆς 6^ης Ὀκτωβρίου 1965, μὲ τίτλο, «Ἐγκώμιο τῆς Ἐπιστημονικῆς Φαντασίας», μὲ στόχο νὰ ταρακουνίσῃ τοὺς Γραικύλους, βγάζοντάς τους ἀπὸ τὸν λήθαργό τους.

Μετὰ τὸν θάνατο τοῦ Σαντορίνη, τὸ 1986, ἡ οἰκογένειά του ποὺ, ὡς συνήθως μὲ τὶς οἰκογένειες (βλέπε τὴν ζημία ποὺ προκάλεσε στὸ ἔργο τοῦ Νίτσε ἡ ἀδελφή του) δὲν εἶχε καταλάβει τίποτα ἀπὸ τὴν ἀξία τοῦ ἀνδρὸς καὶ ἐφοβεῖτο μήπως γελοιοποιηθῆ, ἠρνήθη νὰ δώσῃ στὴν δημοσιότητα τὰ ἀρχεῖα του σχετικὰ μὲ τὰ ΑΤΙΑ (ἤ UFO).

Στὸ τεῦχος 46 τοῦ περιοδικοῦ μου ΕΠ, χειμῶνος 2007-2008, ἐδημοσίευσα ἄρθρο μου ὑπὸ μορφὴν μυθιστορηματικοῦ ἐπεισοδίου, στὸ ὁποῖο ἔγραφα: Οἱ ἐξωγήϊνοι ὠνόμαζαν τὸν πλανήτη Γῆ, πλανήτη Ἑλλάς, καὶ τὸ ἐγχειρίδιο ποὺ κάθε ἀστροναύτης τους ἔφερε στὶς ἀποσκευές του εἶχε τίτλο, «Πλανήτης Ἑλλάς». Τὸ βιβλίο, 122 σελίδων κειμένου μὲ πλῆθος φωτογραφιῶν καὶ χαρτῶν περιέγραφε συνοπτικὰ τὴν «Ἱστορία τῆς Ἑλλάδος» ὡς Ἱστορία τῆς Γῆς ἀπὸ τὴν κάθοδο τοῦ ἀνθρώπου στὴν Γῆ μέχρι τῶν ἡμερῶν μας.

Τὸ ἐγχειρίδιο συνεβούλευε τοὺ ἐξωγήϊνους ἐξερευνητὲς νὰ προσγειώνονται στὸν παρθενῶνα τῶν ὀρέων, τὸν Ὄλυμπο, στὸ διαστημοδρόμιο τῶν προγόνων τους ποὺ ὡς Ἄριοι εἶχαν λατρευθῆ μὲ τὴν μορφὴ τῶν Δώδεκα Θεῶν, στὸ μέρος ποὺ γιὰ πρώτη φορὰ εἶχαν μεταναστεύσει ἀπὸ τὸν Ἄρη στὴν Γῆ. Τοὺς προειδοποιοῦσε ὅτι μεταξὺ Δελφῶν καὶ Ὀλύμπου θὰ εὕρισκαν Γραικύλους, δηλαδὴ ἄκρως παρηκμασμένους Ἕλληνες, θλιβερὴ σκιὰ τῶν πρωτογενῶν Ἀρίων.

Τὸ ἐγχειρίδιο ἀνεφέρετο στὸν μῦθο τῶν Ἰνδοευρωπαίων, ποὺ ὠνομάσθησαν Ἄριοι (Ἄρυα, δηλαδὴ ἀριστοκράτες τοῦ πνεύματος), τῶν Ἑλλήνων μεταναστῶν ἀπὸ τὸν πλανήτη Ἄρη, ποὺ εἶχαν ἐγκαταλείψη τὸν πλανήτη τους κατόπιν φοβερῆς καταστροφῆς καὶ εἶχαν μυθοποιηθῆ στὸν Ὄλυμπο μὲ τὴν μορφὴ τοῦ υἱοῦ τοῦ Θεοῦ Διός, ὡς θεὸς τοῦ πολέμου Ἄρης (στὰ λατινικὰ Mars, συμφώνως μὲ τὸ ὄνομα τοῦ πλανήτου).

Σήμερα ὁλόκληρος ὁ πλανήτης Γῆ συνεχίζει νὰ λατρεύῃ τοὺς Ἕλληνες Ἀρίους προσπαθῶντας νὰ  ὁμοιάσῃ μὲ αὐτοὺς καὶ νὰ μάθῃ τὴν ἀρχική τους γλῶσσα, θλιβόμενοι γιὰ τὴν κατάντια τῶν Πρωτοελλήνων ποὺ συνεχίζουν μὲν νὰ κατοικοῦν γύρω ἀπὸ τὸν Ὄλυμπο, ἀλλὰ σὲ κατάσταση Πυγμαίων, ὁμιλῶντας μία ὑποβαθμισμένη ἀκαταλαβίστικη γλῶσσα.

Δημήτρης Κιτσίκης                                                         29 Σεπτεμβρίου 2015 

146 – Καὶ οἱ Τοῦρκοι περιμένουν νὰ ξυπνήσῃ ὁ μαρμαρωμένος βασιλιᾶς

146 – Καὶ οἱ Τοῦρκοι περιμένουν νὰ ξυπνήσῃ ὁ μαρμαρωμένος βασιλιᾶς

Οἱ Ἕλληνες εἶναι ἀθάνατοι, οἱ Γραικύλοι θνητοί. Οἱ Ἕλληνες εἶναι οἱ ἀριστοκράτες τοῦ πνεύματος. Οἱ Γραικύλοι εἶναι ὁ ὄχλος τῆς ἀρπαχτῆς γεμᾶτοι μῖσος κατὰ τῶν Φράγκων, τῶν Ἑβραίων, τῶν Τούρκων καὶ κατὰ τῶν ἑαυτῶν τους. Οἱ Γραικύλοι εἶναι ἡ ντροπὴ τοῦ Ἑλληνισμοῦ, εἶναι οἱ γάϊδαροι τῆς Ἀκροπόλεως. Ὁ Ἑβραῖος Χριστὸς δὲν ἐχρησιμοποίησε, γιὰ νὰ ἐκφρασθῇ μέσῳ τῆς Ἁγίας Γραφῆς, τὴν διάλεκτό του, τὰ ἀραμαϊκά. Ἐχρησιμοποίησε τὴν θεϊκὴ γλῶσσα τῶν ἑλληνικῶν. Ὁ Θεὸς τῶν Ἑλλήνων, ὁ Θεὸς τοῦ φωτός, ὁ παγκοσμιστὴς τοῦ ἑλληνισμοῦ, ὁ Ἀλέξανδρος, ὡς Πέρσης βασιλεύς, ἐτοίμασε, μέσῳ τῆς ἐλεύσεως τοῦ ἑλληνοεμπνευσμένου Χριστοῦ τὸν Ἅγιο Ἰωάννη Βατάτζη, ὡς μαρμαρωμένο βασιλιᾶ. Αὐτὸν περιμένουν σήμερα οἱ Τοῦρκοι Ἀλεβῆδες, διότι, ὅπως ἔγραψα τὸ 1992, στὸ ἱστορικὸ περιοδικὸ «Τότε» (τεῦχος 39), «οἱ καλύτεροι Ἕλληνες εἶναι οἱ Τοῦρκοι».

Στὴν μελέτη μου στὸ «Τρίτο Μάτι»,(τεῦχος 153, Ἰουλίου 2007), ποὺ ἔφερε τὸν τίτλο, «Οἱ θρῦλοι τοῦ Μαρμαρωμένου Βασιλιᾶ καὶ τῆς Κόκκινης Μηλιᾶς», ἀπεδείκνυα ὅτι οἱ Τοῦρκοι ἐπίστευαν, ὡς οὐσιαστικὰ Ἕλληνες ποὺ ἦσαν, στοὺς ἴδιους θρύλους, στὸν Μαρμαρωμένο Βασιλιᾶ καὶ στὴν Κόκκινη Μηλιᾶ, ἀκόμη καὶ στὴν προφητεία τῶν τριῶν τρίτων τοῦ Κοσμᾶ τοῦ Αἰτωλοῦ. Ἔγραφα: «Μαρμαρωμένος Βασιλιᾶς καὶ Κόκκινη Μηλιᾶ εἶναι ἔννοιες ἀλληλένδετες ποὺ ἀφοροῦν καὶ ἐμπλέκουν Ἕλληνες καὶ Τούρκους σὲ τέτοιο βαθμὸ ποὺ τελικὰ δύσκολα διακρίνουμε ποῖος εἶναι ὁ Ἕλληνας καὶ ποῖος ὁ Τοῦρκος. Ἡ προσπάθεια τῶν ἐθνικιστῶν ἑκατέρωθεν νὰ χρησιμοποιήσουν τὸν μῦθο σὲ ἕναν ἀνύπαρκτο τουρκοελληνικὸ πόλεμο πολιτισμῶν, ἐξυπηρετεῖ τὰ συμφέροντα τῶν Δυτικῶν τοῦ διαίρει καὶ βασίλευε γιὰ τὸν ἀποκλειστικὸ ἔλεγχο τῶν ἀγωγῶν πετρελαίου».

Οἱ Τοῦρκοι σήμερα γνωρίζουν κάλλιστα ὅτι ἡ χώρα τους θὰ διαμελισθῆ (προφητεία τοῦ Κοσμᾶ) ὅτι ὁ Μαρμαρωμένος Βασιλιᾶς θὰ ξυπνήσῃ ὅταν κατέβῃ ὁ Μόσκοβος καὶ θὰ ἐπαναφέρη τὸ Βυζάντιο στὰ χέρια τῶν Ἑλληνωρθοδόξων καὶ Ἀλεβηδῶν καὶ προσδοκοῦν τὴν ἀναγέννηση αὐτή. Γνωρίζουν, ὅπως καὶ ὁλόκληρη ἡ Οἰκουμένη, πλὴν τῶν Γραικύλων, ὅτι ἡ ἑλληνικὴ πολυτονικὴ γλῶσσα τοῦ Εὐαγγελίου (κακῶς ὀνομαζομένη ἀρχαία) θὰ γίνῃ ἡ γλῶσσα τοῦ σύμπαντος. Ὁ Ἠσαΐας Κωνσταντινίδης ἐτοιμάζει βιβλίο γιὰ τὴν γραμματικὴ τῶν ἑλληνικῶν ποὺ τοῦ ἐδίδαξα καὶ ποὺ προβλέπεται νὰ ἐπιβληθοῦν ὡς διεθνῆ γλῶσσα ἀπὸ τὸν Βατάτζη ὅταν ξυπνήσῃ. Πέραν τοῦ παντουρκισμοῦ καὶ τοῦ πανσλαυϊσμοῦ, ὁ Πούτιν, ὅταν παραδώσῃ τὴν Κωνσταντινούπολη στοὺς Ἑλληνωρθοδόξους, στὸ ὄνομα τοῦ Μαρμαρωμένου Βασιλιᾶ Ἰωάννη Βατάτζη (ὁ ἕτερος Μαρμαρωμένος Βασιλιᾶς, ὁ ῥωμαιοκαθολικὸς Παλαιολόγος,  δὲν ἐμπνέει τὸν Πούτιν ἐπειδὴ ὁ Κωνσταντῖνος ΙΑ΄ ἀπεκήρυξε τὴν Ὀρθοδοξία πρὸς χάριν τῆς Οὐνίας), θὰ ἀποδεχθῇ νὰ δώσῃ στὴν ἑλληνικὴ τῆς Πόλης,  τὴν θέση διεθνοῦς γλώσσας, ὡς γλῶσσα τοῦ Εὐαγγελίου.

Ἡ Ῥωσία τοῦ Πούτιν, ἀφοῦ πάρῃ τὴν Κωνσταντινούπολη, θὰ ἐπεκταθῇ καὶ στὴν Βόρειο Ἰνδία, ὅπου πολὺ πρὶν ἀπὸ τὸν Ἀλέξανδρο (βλέπε τὸ βιβλίο μου, «Συγκριτικὴ Ἱστορία Ἑλλάδος-Κίνας», σ. 59-60) ὁ ἑλληνισμὸς καὶ ἡ ἑλληνικὴ γλῶσσα εἶχαν ἐγκατασταθῆ κατὰ μῆκος τοῦ Γάγγη ποταμοῦ μὲ τοὺς Ἀρείους καὶ τὸν θεάνθρωπο Διόνυσο. Νὰ ὑπενθυμίσουμε ὅτι τὴν Βομβάη τὴν εἶχαν ἱδρύσει οἱ Ἕλληνες πρὸ Χριστοῦ ὑπὸ τὴν ὀνομασία Ἑπτανησία. Συνεπῶς εἶναι πρωταρχικῆς σημασίας νὰ ἐκδοθῇ τὸ συντομώτερο δυνατὸν τὸ βιβλίο περὶ πλανητικῶν ἑλληνικῶν .

            Δημήτρης Κιτσίκης                                 19 Ὀκτωβρίου 2014

81 - Ἡ κατάρα ποὺ δέρνει τὸ γένος

81 - Ἡ κατάρα ποὺ δέρνει τὸ γένος

Πῶς εἶναι δυνατὸν ὁ μοναδικὸς πολιτισμὸς τοῦ σύμπαντος νὰ ἀντιπροσωπεύεται σήμερα ἀπὸ τὸν Γραικῦλο τῆς Ἑλλαδίτσας; Τί ἔφταιξε; Ἰδοὺ τὸ μέγα ἐρώτημα ποὺ ταλανίζει ὅλους τοὺς σκεπτομένους ἀνθρώπους ἐπὶ τῆς γῆς, συμπεριλαμβανομένων καὶ Ἑλλήνων. Στὸ ὀπισθόφυλλο τῶν πρώτων ἐκδόσεων τῆς "Συγκριτικῆς Ἱστορίας Ἑλλάδος καὶ Τουρκίας" (Ἑστία, 1978) ἔγραψα: "Ἡ ἠθικὴ παρακμὴ στὴν ὁποία ἔχουν πλέον βυθισθῆ οἱ Ἕλληνες σήμερα καὶ τοὺς ὁποίους οἱ λαϊκοὶ τραγουδιστὲς τολμοῦν μὲ ἀριστοφανικὸ τρόπο νἀ ἀποκαλοῦν κωλοέλληνες, προβλέπεται ἤδη ἀπὸ τον Ἐλευθέριο Βενιζέλο, τὸ 1919, σὲ ἀνύποπτο χρόνο, μὲ τὶς ἑξῆς ἐκπληκτικὲς του δηλώσεις ποὺ ἀποσιωπήθηκαν ἐπιμελῶς ἀπὸ τοὺς Ἕλληνες ἱστορικούς: "Ὅταν βλέπω τοιαύτας ταπεινότητας... τότε φθάνω σχεδὸν εἰς ἀπελπισίαν καὶ ἀρχίζω νὰ σκέπτομαι μήπως εἶχον δίκαιον οἱ μυκτηρίζοντες τὴν μικρασιατικὴν πολιτικήν μου καὶ μήπως πράγματι τὸ ἀνάστημά μας εἶναι μικρότερον ἀπὸ ἔργα τοιαύτης ἐπιβολῆς... Καὶ ὑπὸ τῶν Δυνάμεων ἀποφασισθεῖσα μόλις πρὸ 60 ἡμερῶν καθαρῶς ἑλληνικὴ κατοχὴ τῆς Σμύρνης, ἥτις ἐθεωρήθη καὶ δικαίως ὡς ἀπαρχὴ μίας νέας ἑλληνικῆς μεγαλουργίας, θ'ἀποδειχθῇ ὅτι δὲν ἦτο παρὰ ἑν μετέωρον στιγμιαίας λάμψεως, τὸ ὁποῖον ἐφώτισε μόνον τὴν ἑλληνικὴ ἀθλιότητα".

Πόσες φορὲς στὴν μακρόχρονη ζωή μου δὲν ἄκουσα τὸ ἴδιο ἀκριβῶς παράπονο ἀπὸ φωτισμένους Ἕλληνες συνεργάτες καὶ φίλους!  Ὁ Κωνσταντῖνος Καραμανλῆς ὁ Πρεσβύτερος μοῦ ἔλεγε: "Δημήτρη, ἐμεῖς οἱ Ἕλληνες εἴμεθα ἀνίκανοι νὰ οἰκοδομήσουμε κράτος. Ἐχρειάσθη νὰ τὸ κάνῃ γιὰ μᾶς ὁ Μακεδὼν Ἀλέξανδρος καὶ οἱ Τοῦρκοι". Ὁ Γιῶργος Καψάλης, ἱδρυτὴς τῆς ἐφημερίδος "Στόχος" στὸ γραφεῖο του ἀπέναντι ἀπὸ τὴν Παλαιὰ Βουλή, ἀπαντοῦσε στὸ ἐρώτημα μου: "Γιατί Γιῶργο ἔχεις ἐδῶ τόσες βυζαντινὲς σημαῖες, ἐμβλήματα καὶ κονκάρδες ποὺ πουλᾶς στοὺς ἀναγνῶστες σου;". Γελοῦσε καὶ ἀπαντοῦσε: "Διότι, Δημήτρη μου, αὐτὸ ζητοῦν οἱ μαλάκες  καὶ καθυστερημένοι Ἕλληνες!" Τὰ ἴδια περίπου μοῦ ἔλεγε καὶ ὁ προπαγανδιστὴς τῆς 21ης Ἀπριλίου, ἐξαίρετος διανοούμενος καὶ πρώην κομμουνιστὴς Γεώργιος Γεωργαλᾶς γιὰ τὴν κατάντια τῶν Γραικύλων.

Πονᾶμε γιὰ τὴν κατάντιά μας αὐτὴ καὶ κλαῖμε ζεστὰ δάκρυα. Στὸ ὄνειρό μας περιμένουμε τὸν Σωτήρα, τὸν Ἡγέτη, ποὺ θὰ ἔλθῃ ὡς Λένιν νὰ σώσῃ τὸν λαό μας, ὁ ὁποῖος  εὑρίσκεται στὴν ἴδια θλιβερὴ κατάσταση ποὺ ἦσαν οἱ  ἀδελφοί μας οἱ  Ῥῶσοι πρὶν ἀπὸ τὴν Ὀκτωβριανὴ Ἐπανάσταση. Ἤ μήπως πρόκειται γιὰ φροῦδες ἐλπίδες;

          Δημήτρης Κιτσίκης     27 Δεκεμβρίου 2013  

21 - Γιὰ νὰ βάλουμε τέλος στὸν εὐρωπαϊκὸ ἐμφύλιο

21 - Γιὰ νὰ βάλουμε τέλος στὸν εὐρωπαϊκὸ ἐμφύλιο

(Στὸ 5ο τεῦχος τοῦ περιοδικοῦ Ἐνδιάμεση Περιοχή, φθινοπώρου τοῦ 1997, δηλαδὴ πρὶν ἀπὸ 15 ἀκριβῶς χρόνια, ἔγραφα τὰ παρακάτω, τὰ ὁποῖα ἦσαν ἀποτέλεσμα οὐχὶ προφητείας ἀλλὰ ἱστορικῆς ἐπιστημονικῆς ἀναλύσεως ποὺ οἱ νάνοι ποὺ μᾶς διοικοῦν, σὰν τοὺς Σαμαρᾶ καὶ Εὐάγγελο Βενιζέλο ἀδυνατοῦν νὰ συλλάβουν)

Τὸν πρῶτο καὶ τὸν δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο σωστὰ ὠνόμασαν οἱ ἱστορικοὶ, εὐρωπαϊκοὺς ἐμφυλίους πολέμους ποὺ, ἴσως γιὰ πάντα, ἔκλεισαν μὲ τὴν σύσταση τῆς Εὐρωπαϊκῆς Ἑνώσεως. Οἱ ἐμφύλιοι αὐτοὶ ἀφοροῦσαν τὴν Δυτική, δηλαδὴ τὴν καθολικοπροτεσταντικὴ Εὐρώπη. Οὐδόλως ἐμᾶς. Ὡς Ἐνδιάμεση Περιοχή, ὑπήρξαμε θύματα, μὲ τὸν ὑπόλοιπο πλανήτη, τῆς κατακτητικῆς μανίας τοῦ συνόλου τῶν Φράγκων, εἴτε αὐτοὶ ἦσαν Γάλλοι, Ἄγγλοι, Ἱσπανοί, εἴτε πάλι ἦσαν Γερμανοί, Αὐστριακοί, Ἰταλοί. Τὸ 1981 εἰσήλθαμε στὴν οἰκία τῆς Φραγκικῆς Ἑνώσεως, χωρὶς νὰ ἔχωμε λύσει ἕναν πολὺ πιὸ σημαντικὸ ἐμφύλιο, ὁ ὁποῖος διαρκεῖ ἀπὸ τὴν ἐποχὴ τοῦ Καρλομάγνου, δώδεκα ὁλόκληρους αἰῶνες. Ὡς δωσίλογοι, οἱ ἡγέτες τῆς ἀθηναϊκῆς δυτικῆς παρατάξεως, δεχόμενοι τὸ βραβεῖο Καρλομάγνου, οὔτε κἄν διενοήθησαν τὸ πρόβλημα. Ὡς ψυχασθενεῖς, οἱ Δυτικοευρωπαῖοι, ἀρνούμενοι τὶς ὑπηρεσίες φροϋδικῶν ψυχαναλυτῶν, ἐδέχθησαν νὰ συγκατοικήσουν μὲ τὴν χιλιοβιασμένη μάνα τους. Ἡ διαμορφωμένη κατάσταση εἶναι τραγικὴ καὶ θὰ καταλήξῃ σὲ ἀρχαία τραγωδία καὶ στὴν διάλυση τῆς Εὐρωπαϊκῆς Ἑνώσεως. Σὲ κάποια διάλεξη στὴν Ὀττάβα, παρουσίᾳ τοῦ γάλλου πρέσβεως, εἶχα δηλώσει πὼς "ὁ ΚΑ΄ (21ος) αἰὼν θὰ εἶναι ἑλληνικὸς ἤ δὲν θὰ ὑπάρξῃ" καὶ καταχειροκροτήθηκα, χωρὶς οὐδόλως τὸ φραγκικὸ ἀκροατήριο, πλαισιωμένο ἀπὸ γραικύλους, νὰ καταλάβῃ τί ἐννοοῦσα.

            Δημήτρης Κιτσίκης                                 11 Νοεμβρίου 2012

3 - Οἱ Γραικύλοι, 1821-1996

3 -Οἱ Γραικύλοι

(Πρέπει νὰ διευκρινήσωμε πὼς ὁ ὑποφαινόμενος καθηγητὴς Πανεπιστημίου εἶναι καὶ νομοταγὴς πολίτης τοῦ κράτους τῶν Ἀθηνῶν, κράτους ποὺ βασίζεται στὴν Παλιγγενεσία τοῦ 1821, καὶ πιστὸς τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος ποὺ ἀκολουθεῖ τὸ νέο ἡμερολόγιο. Ξέρει ὅμως ὅτι ἡ Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία μας, σὲ ἀντίθεση μὲ αὐτὴν τῶν Καθολικῶν, δὲν γνωρίζει οὔτε Ἱερὰ Ἐξέταση, οὔτε " nihil obstat" καὶ " imprimatur" τῆς παπικῆς λογοκρισίας, καὶ πὼς τὸν μὴ Γραικύλο δὲν φοβίζουν οἱ ἀντικονφορμιστικὲς ἰδέες)

«Γιορτάσαμε» ἐφέτος (σ.σ. 1996) 175 χρόνια γραικυλισμοῦ. Τὸ φαινόμενο τῆς ἑλληνικῆς παρακμῆς εἶναι τεράστιο γιὰ νὰ ἠμπορεῖ ν'ἀναλυθεῖ ἐπιστημονικὰ σὲ τοῦτες τὶς ἐλάχιστες σελίδες. Εἶναι καὶ φοβερὰ ἐπώδυνο γιὰ ὅλους μας ὅταν μᾶς στήνουν μπροστὰ στὸν ἐξομολογητὴ-ψυχαναλυτὴ τῆς δικῆς μας Ἱστορίας.

Ὅταν ὁ Φράγκος Καρλομάγνος ἐσφετερίσθη, τὸ 800 μ.Χ., τὸ ὅνομα Ρωμαῖος καὶ ἀπὸ Romanos μᾶς ὑποβίβασε σὲ Grecos καὶ ὅταν ὁ Κωστῆς Παλαμᾶς, 1200 χρόνια ἀργότερα, ἐξήγησε τὸν ὑποβιβασμὸ γράφοντας : “Ἕλληνες [εἴμαστε] γιὰ νὰ ρίχνουμε στάχτη στὰ μάτια τοῦ κόσμου, πραγματικὰ [ὅμως] "Ρωμιοί”, ὁ γραικυλισμὸς εἶχε γίνει πλέον κοινὴ συνείδηση ἑνὸς ἔθνους καταφερτζήδων, χωρὶς θεϊκὴ πνοή. “Κι ἔτσι - προσθέτει ὁ Παλαμᾶς- ἔγινε ὁ ἐξευτελισμένος Ρωμιὸς τῶν φωνακλάδων τῶν καφενείων, ὁ φασουλῆς Ρωμιὸς τῶν σατυρογράφων, ὁ ἀσυνείδητος Ρωμιὸς μέσα στὸ ψευτοβασίλειο”. Ὁμοίως, ὁ θεωρητικὸς τοῦ ἑλληνικοῦ ἐθνικισμοῦ, καθηγητὴς Δημήτρης Βεζανῆς (1904-1968), ἔγραφε πὼς μετὰ τὸ 1821 στὴν Ἑλλάδα ὅλοι οἱ Ἕλληνες, ὅλα τὰ κόμματα ἐδήλωναν ἐθνικιστές, δηλαδὴ ἐμπορεύοντο τὸν ἐθνικισμό. Ἔτσι, στὴν οὐσία, οὐδεὶς Ἕλλην ἦταν ἐθνικιστής, οὔδεὶς θὰ ἐθυσίαζε τὴν καρριέρα του γιὰ τὴν ὑπερτάτη ἀξία τοῦ ἐθνικισμοῦ. “Τὸ ἑλληνικὸ φιλότιμο -ἔλεγε-... εἶναι ἡ τάση νὰ ἐκτιμοῦμε περισσότερο ἀπὸ κάθε τι ἄλλο τὸν ἑαυτό μας... Καμιὰ κανενὸς εἴδους ὑπεροχὴ δὲν μᾶς εἶναι ἀνεχτή... Καταπληκτικὴ εἶναι ἡ ἐπικράτηση τῆς ψευτιᾶς παντοῦ... Ὅποιος πιστεύει θεωρεῖται ἐλαττωματικὸς ἄνθρωπος, εὐκολόπιστος, κουτός... Ἔχουμε ἀπελπιστικὴ ὁμοιομορφία".

Ὁ γραικολατῖνος Κοραῆς εἶχε ὑποστηρίξει ὡς ἐθνικὰ ὀνόματα ἤ τὸ Γραικὸς ἤ τὸ Ἕλλην, τονίζοντας: "Ἕν ἀπὸ τὰ δύο λοιπὸν ταῦτα εἶναι τὸ ἀληθινὸν τοῦ ἔθνους ὄνομα. Ἐπρόκρινα τὸ Γραικὸς, ἐπειδὴ οὕτω μᾶς ὀνομάζουσι καὶ ὅλα τὰ φωτισμένα ἔθνη τῆς Εὐρώπης", μὴ θέλοντας νὰ λάβῃ ὑπ, ὄψιν του ὅτι ὁ δικός μας χῶρος τῆς Ἐνδιάμεσης Περιοχῆς μέχρι τὸν Ἰνδὸ Ποταμὸ πάντοτε μᾶς ἤξερε ὡς Ῥωμηούς (Ῥούμ), Ῥωμηοὺς μὲ ἦτα καὶ ὄχι μὲ ἰῶτα.

Στὸν Καναδᾶ, οἱ Ἰνδιάνοι ὑποβιβάσθησαν σὲ ἀπόλυτα παράσιτα, σὲ φολκλόρ, μὲ μοναδικὸ πλέον προορισμὸ νὰ κοσμοῦν τὰ μουσεῖα τῆς χώρας γιὰ νὰ δίνουν στοὺς "λευκούς", πολιτιστικοὺς προγόνους! Ὁμοίως, οἱ Δυτικοὶ σὲ ἀναζήτηση προγόνων, συρρίκνωσαν τὴν Ῥωμηοσύνη ποὺ ἐξετείνετο ἀπὸ Ἀδριατικῆς μέχρι Καυκάσου, καὶ μετέπλασαν τοὺς Ἕλληνες σὲ κακότεχνους Περικλῆδες τοὺς ὁποίους τοποθέτησαν στὸ εὐρωπαϊκὸ μουσεῖο κηρίνων προσωπικοτήτων.

Ἀπὸ τὸ 1821 ἡ παρακμὴ ὑπῆρξε τριπλή:

a) Πολιτικὴ  Παρακμή:

Μὲ τοὺς τρεῖς ἐπιφανεστέρους γραικολατίνους, τὸν Ἰωάννη Κωλέττη, τὸν Ἐλευθέριο Βενιζέλο -ὁ ὁποῖος εἶχε δηλώσει μὲ ὑπερηφάνεια σ' ἕναν δημοσιογράφο, τὸν Ἰανουάριο τοῦ 1919: "Πνευματικῶς εἶναι Ἑλληνολατῖνος"- καὶ τὸν Κωνσταντῖνο Καραμανλῆ. Ὁ τελευταῖος, δυσπιστῶντας πὼς ἦτο δυνατὸν νὰ ἀναγεννηθῇ μὲ οἱονδήποτε τρόπο ὁ Ἕλλην γραικύλος, ἔδωσε στὸν ἑαυτό του τὸν ῥόλο τοῦ ἡγέτου τῆς ἑλληνικῆς παρακμῆς καὶ ἐπέτυχε αὐτὸ ποὺ εἶχαν ἀποτύχει νὰ ἐπιβάλουν οἱ ἡγέτες τῆς δυτικῆς παρατάξεως τῶν τελευταίων χρόνων τοῦ Βυζαντίου: νὰ ἐντάξῃ τὸν Ἕλληνα χειροπόδαρα στὸ φραγκικὸ πολιτικὸ σύνολο τῆς ΕΟΚ. Ὁ Καραμανλῆς συμφωνοῦσε μὲ τὴν ἀνάλυση τοῦ γραικύλου ποὺ εἶχε κάνει τὸ 1919 ὁ Βενιζέλος, σχετικὰ μὲ τὴν ἐκστρατεία τῆς Σμύρνης. Ὁ Βενιζέλος εἶχε τότε γράψει: "Ἡ ὑπὸ τῶν Δυνάμεων ἀποφασισθεῖσα μόλις πρὸ 60 ἡμερῶν καθαρῶς ἑλληνικὴ κατοχὴ τῆς Σμύρνης, ἥτις ἐθεωρήθη τότε καὶ δικαίως ὡς ἡ ἀπαρχὴ μίας νέας ἑλληνικῆς μεγαλουργίας, θ' ἀποδειχθῇ ὅτι δὲν ἦτο παρὰ ἕν μετέωρον στιγμιαίας λάμψεως, τὸ ὁποῖον ἐφώτισεν μόνον τὴν ἑλληνικὴ ἀθλιότητα".

Γι' αὐτὸ καὶ ὁ Καραμανλῆς δὲν ἐδίστασε νὰ πάῃ στὸ Ἄαχεν τῆς Γερμανίας γιὰ νὰ ἀποδεχθῇ τὸ βραβεῖο Καρλομάγνου. Ἐὰν ἔβγαιναν ἀπὸ τὸν τάφο τους οἱ Βυζαντινοὶ αὐτοκράτορες τοῦ Θ΄αἰῶνος καὶ ἔβλεπαν τοὺς σημερινοὺς  Ἕλληνες νὰ γίνονται ὑπήκοοι τοῦ Καρλομάγνου, τί θὰ ἔλεγαν; Θὰ ἔβλεπαν στὶς 9 Νοεμβρίου 1988, τὸν Χρῆστο Σαρτζετάκη, πρόεδρο τῆς Ἑλληνικῆς Δημοκρατίας, παρέα μὲ τὸν προκάτοχό του Κωνσταντῖνο Καραμανλῆ καὶ τὸν πρόεδρο τῆς Κύπρου Βασιλείου, νὰ προσκυνοῦν τὸν πνευματικὸ συνεχιστὴ τοῦ Καρλομάγνου, τὸν ἀποκαλούμενο "πατέρα τῆς Εὐρώπης" Jean Monnet, κατὰ τὴν διάρκεια τῆς μεταφορᾶς τῶν λειψάνων του στὸ Πάνθεον τῶν Παρισίων. Καὶ ὁ Χίτλερ γιὰ νὰ προσδέσῃ στὴν Εὐρώπη τὴν Ἐνδιάμεση Περιοχή, συνεκρότησε μία μεραρχία Εὐρωπαίων ὁπλιτῶν SS τὴν ὁποία ἀπεκάλεσε χαρακτηριστικὰ μεραρχία Καρλομάγνου.

β) Θρησκευτικὴ Παρακμή:

Τὸ 1833, οἱ Ἀγγλογάλλοι παρεκίνησαν τὸ ἑλληνικὸ κρατίδιο ποὺ εἶχαν κατασκευάσει, νὰ δημιουργήσῃ αὐτοκέφαλη Ἐκκλησία παρὰ τὶς σφοδρὲς διαμαρτυρίες τοῦ οἰκουμενικοῦ πατριαρχείου καὶ τὴν ἀντίθεση τῆς ἑλληνικῆς κοινῆς γνώμης. Στόχος  ἦταν ἡ διαίρεση τῆς Ὀρθοδοξίας καὶ ἡ πλήρης καθυπόταξή της διὰ μέσου τῆς δυτικοποιήσεώς της. Κατόπιν αὐτοῦ, τὰ νεοσύστατα φραγκοεμπνευσμένα κρατίδια τῆς Βαλκανικῆς ἠκολούθησαν τὸ παράδειγμα τῶν Ἀθηνῶν καὶ ἀποσχίσθησαν ἀπὸ τὸ Φανάρι. Στὸ καθένα ἀπὸ τὰ κράτη αὐτὰ ὁ Πάπας, ὁ ὁποῖος ἀνέκαθεν ἦτο τὸ δεξὶ χέρι τοῦ δυτικοῦ ἰμπεριαλισμοῦ, ἐξήσκησε τὴν ἐπιρροή του γιὰ τὴν ταχεία δυτικοποίηση τῆς Ὀρθοδοξίας, ἡ ὁποία ἔφθασε καὶ μέχρι προσπαθείας ἀφανισμοῦ της κατὰ τὸν δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο, ὅταν οἱ καθολικοὶ Κροάτες κατέσφαξαν τοὺς ὀρθοδόξους Σέρβους.

Στὴν Ἑλλάδα ὁ ἐκκλησιαστικὸς ἡγέτης ποὺ συνέβαλε τὰ μέγιστα στὴν πλήρη δυτικοποίηση τῆς Ὀρθοδοξίας ὑπῆρξε ὁ Μελέτιος Μεταξάκης (1871-1935). Ὁ ὑπουργὸς τοῦ Βενιζέλου, Ἀνδρέας Μιχαλακόπουλος, σὲ μία μακροσκελῆ ἐπιστολὴ πρὸς τὸν πρωθυπουργό του, μὲ ἡμερομηνία 10 (23) Νοεμβρίου 1916, τοῦ ἐξέθετε τὴν ἀναγκαιότητα ῥιζικῆς μεταρρυθμίσεως τῆς Ἑλληνικῆς Ἐκκλησίας μὲ στόχο τὴν πλήρη δυτικοποίησή της (κατάργηση τῶν νηστειῶν, τῶν ἑορτῶν τῶν ἁγίων, τῶν μοναστηρίων, ὀλιγώτερο παπᾶ καὶ πολὺ ἱεροκήρυκα-ἑρμηνευτή, ὀλιγώτερες ἀκολουθίες, ὀλιγώτερη ὀρθοστασία κ.λ.π.). Καὶ ὁ νοῦς του ἐπῆγε στὸν Μεταξάκη ὁ ὁποῖος, ἀπὸ τὸ 1910, ἦταν μητροπολίτης Κιτίου Κύπρου. Καὶ ἔγραφε ὁ Μιχαλακόπουλος: Πρέπει νὰ τοποθετήσουμε στὴν κεφαλὴ αὐτῆς τῆς ἀληθῶς ἐπαναστατικῆς μεταρρυθμίσεως ἕναν ἱερωμένο μὲ μεγάλες ἀντιλήψεις, περίπου ὅπως εἶσθε ἐσεῖς στὴν πολιτική. Καὶ τὸν ἔχετε: εἶναι ὁ Κύπρου. Θὰ γίνῃ, ὑπὸ τὴν προστασία σας, ὁ Βενιζέλος τῆς Ἑλληνικῆς Ἐκκλησίας.

Καὶ πράγματι, τὸ 1918, ὁ Κρητικὸς σὰν τὸν Βενιζέλο, Μεταξάκης, σὲ ἡλικία 47 ἐτῶν, ἐγένετο μητροπολίτης Ἀθηνῶν καὶ ἀμέσως μετὰ ἐχρησιμοποιήθη ἀπὸ τὴν Κυβέρνηση στὸ Παρίσι, στὸ Λονδῖνο καὶ στὴν Οὐασιγκτῶνα γιὰ τὴν ἐθνικὴ προπαγάνδα. Ὅταν ἔπεσε ὁ Βενιζέλος στὰ τέλη τοῦ 1920, ἀνετράπη καὶ αὐτὸς καὶ αὐτοεξωρίσθη στὶς Ἡνωμένες Πολιτεῖες ὅπου διωργάνωσε τὴν Ἀρχιεπισκοπὴ Βορείου καὶ Νοτίου Ἀμερικῆς. Ἐνῷ δὲ εὑρίσκετο στὶς ΗΠΑ, ἐξελέγη οἰκουμενικὸς πατριάρχης καὶ ἐνεθρονίσθη στὴν Κωνσταντινούπολη τὸν Ἰανουάριο 1922. Μετὰ ὅμως ἀπὸ τὴν ἐπικράτηση τοῦ Κεμάλ, ὁ ῥασοφόρος αὐτὸς πολιτικὸς ὑπεχρεώθη νὰ παραιτηθῇ. Βενιζέλος καὶ Μεταξάκης ὑπῆρξαν συνυπεύθυνοι γιὰ τὴν ἔντονη πολιτικοποίηση και δυτικοποίηση τῆς Ὀρθοδοξίας ποὺ ἔφθασε στὸ σημεῖο τῆς ἀλλαγῆς τοῦ ὀρθοδόξου ἡμερολογίου τὸ 1923, ἀπόφαση ἡ ὁποία ἔγινε ἔκτοτε τὸ σύμβολο τῆς θρησκευτικῆς μας παρακμῆς. Μόνη ἐλπὶς ἐπανορθώσεως δὲν εἶναι βεβαίως ἡ ἀπόσχηση παλαιοημερολογιτῶν ἀπὸ τὸ πληγωμένο σῶμα τῆς Ὀρθοδοξίας, ἀλλὰ ἡ ἐπαναφορὰ κάποιαν ἡμέρα τοῦ πατρίου ἡμερολογίου μὲ ἀπόφαση τῆς Ἱερᾶς Συνόδου τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος

γ) Πολιτιστικὴ παρακμή

Τὸ ἐπιστέγασμα τῆς πολιτιστικῆς μας παρακμῆς ἔφθασε τὸ 1981 μὲ τὴν ἔνταξή τῆς Ἑλλάδος στὴν ΕΟΚ ὡς πλῆρες μέλος. Μὲ παραπλήσια ψευδοεπιστημονικὰ ἐπιχειρήματα καὶ σκοπιμότητες οἱ δυτικόπληκτοι πολιτικοί μας, ὅπως εἶχαν πράξει καὶ μὲ τὴν ἀλλαγὴ τοῦ ἡμερολογίου, θὰ ἐπιβάλουν κάποτε τὴν ἀντικατάσταση τοῦ ἑλληνικοῦ μὲ τὸ λατινικὸ ἀλφάβητο. Ἤδη ἀπὸ τὸ 1840, ὁ γραικυλισμὸς τοῦ κρατιδίου τῶν Ἀθηνῶν εἶχε ἐκδηλωθῆ σὲ πολιτιστικοὺς τομεῖς ὅπως στὴν μουσική. Αὐτὸ εἶχε ὡς ἀποτέλεσμα νὰ δεχθοῦμε ὅλους τοὺς τρόπους τῆς δυτικῆς μουσικῆς: Στὴν ἐλαφρὰ μουσική, τὶς φόρμες γκαβότα, πόλκα, μπαγιαντέρα, βάλς, φόξ, ταγκό, μπολερό, τσάρλεστον, σουΐνγκ, ῥόκ -Στὴν ἡμικλασικὴ μουσική, τὶς φόρμες καντσονέτα, σερενάτα, βαρκαρόλα, μπαλλάντα, ῥομάντσα, λήντ, ντουέτο, τρίο, κουαρτέτο καὶ τὸ μαζικὸ τετράφωνο χωροδιακὸ τραγούδι.  -Στὴν κλασικὴ μουσική, τὶς φόρμες σόλο, ντουέτο, τρίο, κουαρτέτο, κουϊντέτο, σεξτέτο, σεπτέτο, ὀκτέτο, σουΐτα, σονάτα, κοντσέρτο, συμφωνία, ὄπερα, σέρια, ὄπερα μπούφα, συμφωνικὸ ποίημα χορευτικῆς σκηνῆς. Οἱ πρῶτοι γραικύλοι φιλόμουσοι στὴν χειμερινὴ σαιζὸν τοῦ 1840 -κατὰ τὴν διάρκεια τῆς ὁποίας ἐγκαινιάσθηκε τὸ νέο θέατρο τῶν Ἀθηνῶν ἀπὸ ἕναν ἰταλικὸ θίασο  -ἀπόλαυσαν πατεῖς με πατῶ σε 114 παραστάσεις Ντονιτζέττι, Μπελλίνι, καὶ ἄλλων. Καὶ δὲν εἶναι τὸ σημερινὸ λαϊκὸ τραγούδι τοῦ τύπου Θεοδωράκη ποὺ ἠμπορεῖ νὰ ἀνακόψῃ τὸν μουσικὸ παρασιτισμό μας.

Δημήτρης Κιτσίκης

(Αὐτὸ τὸ ἄρθρο, ἐνεκενίασε τὸ πρῶτο τεῦχος τῆς Ἐνδιάμεσης Περιοχῆς, Φθινοπώρου 1996. Εἶχε προηγουμένως ἀπορριφθῆ ἀπὸ τὸν ἐκδότη μου Δημήτρη Κόκκινο τῶν ἐκδόσεων Ἀκρίτας ποὺ ὁ ἴδιος μοῦ τὸ εἶχε ζητήσει γιὰ τὸ περιοδικό του, τὸ ὁποῖο ἔφερε τὸν τίτλο, Ἀκρίτας. Τὸ εἶχε θεωρήσει ἀκραῖο καὶ εἶχε ἁπλῶς φοβηθῆ. Σὲ μία ἐποχὴ ποὺ τὰ blogs ἦσαν ἀκόμη ἄγνωστα καὶ ἐπίσης λόγῳ τῆς ἀνόδου στὴν ἐξουσία τοῦ ἀπιθάνου καὶ τόσο ἐπικινδύνου γιὰ τὸν ἑλληνισμὸ Κώστα Σημίτη, ἀπεφάσισα νὰ βγάλω μὲ μερικοὺς φίλους ἕνα περιοδικὸ ποὺ ὠνομάσαμε Ἐνδιάμεση Περιοχή, τίτλο ἐμπνευσμένο ἀπὸ τὴν γνωστή μου γεωπολιτικὴ θεωρία)