40 - Ἡ Πρωτομαγιὰ τοῦ Ἐθνικομπολσεβικισμοῦ

40 - Ἡ Πρωτομαγιὰ τοῦ Ἐθνικομπολσεβικισμοῦ

Τὸν Ἀπρίλιο τοῦ 1933, τὸ ἐθνικοσοσιαλιστικὸ καθεστὼς στὴν Γερμανία, τὸ ὁποῖο εἶχε μόλις πάρει τὴν ἐξουσία, ἐξήγγειλε ὅτι ἡ Πρωτομαγιὰ θὰ ἑωρτάζετο κάθε χρόνο ὡς ἐθνικὴ ἐπίσημη "Ἡμέρα τῆς Ἐθνικῆς Ἐργασίας" καὶ ὅτι ἡ ὅλη ὀργάνωση θὰ τὴν ἀνελάμβανε τὸ κράτος, ὅπως αὐτὸ ἐγένετο καὶ στὴν Σοβιετικὴ Ἕνωση. Ἡ μόνη διαφορὰ ἦταν ὅτι ἡ Πρωτομαγιὰ στὴν Μόσχα ἑωρτάζετο ὡς ταξικὴ ἐνῷ στὸ Βερολῖνο ἑωρτάζετο ὡς völkish, δηλαδὴ ὡς λαϊκή. Μετὰ τὴν λήξη τοῦ Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου, ἡ Πρωτομαγιὰ παρέμεινε κρατικὴ ἑορτὴ καὶ στὶς δύο Γερμανίες, τὴν κομμουνιστικὴ καὶ τὴν καπιταλιστική. Στὴν Ἀνατολικὴ Γερμανία, ἐπειδὴ τὸ κράτος ἦταν καὶ ἐπισήμως ταξικὸ καὶ ἀντεπροσώπευε τὸ προλεταριάτο, ἡ ἐργατιὰ ἦτο ὑποχρεωμένη νὰ συμμετέχῃ στὶς μεγάλες παρελάσεις ὀργανωμένες ἀπὸ τὸ κράτος, ἐνῷ στὴν Δυτικὴ Γερμανία τὸ κράτος τῆς ὁποίας ἦταν ἀνεπισήμως ταξικό, δηλαδὴ καπιταλιστικό, οἱ παρελάσεις ὠργανώνοντο ἀπὸ τὰ ἐργατικὰ συνδικάτα, ὡς οὐσιαστικὸ  κατάλοιπο τῆς ναζιστικῆς περιόδου. Ἀντιθέτως στὶς ἀγγλοσαξωνικὲς χῶρες, καὶ παρὰ τὸ γεγονὸς ὅτι ἡ προέλευση τῆς Πρωτομαγιᾶς ἦταν ἀμερικανική, ὁ φόβος τοῦ λαοῦ ἦταν τόσο ἔντονος ὥστε ἡ Πρωτομαγιὰ δὲν ἑωρτάζετο ἀπὸ τὸ κράτος. Στὸν Καναδᾶ καὶ τὶς ΗΠΑ ἑορτάζεται μίαν "Ἡμέρα τῆς Ἐργασίας", τὴν πρώτη Δευτέρα τοῦ Σεπτεμβρίου, γιὰ νὰ μὴν θυμίζῃ τὴν ἐργατικὴ Πρωτομαγιά, καὶ πρόκειται γιὰ μίαν ἡμέρα ἀναπαύσεως πρὶν ἀνοίξουν τὰ σχολεῖα, χωρὶς κανένα ταξικὸ ἤ λαϊκὸ περιεχόμενο. Ἀντιθέτως, ὡς Πρωτομαγιὰ ἑορτάζεται ἐπισήμως σὲ ἐπάνω ἀπὸ 80 μὴ ἀγγλοσαξωνικὲς χῶρες στὸν κόσμο ἀποδεικνύοντας ὅτι τὰ ἀγγλοσαξωνικὰ κράτη ἀντιπροσωπεύουν τὴν καρδιὰ τοῦ καπιταλισμοῦ.

Στὴν Ἑλλάδα ὁ ἐμφύλιος πόλεμος κατέστρεψε τελείως τὴν ἰδέα ὅτι ὁ φασισμὸς καὶ ὁ ἐθνικοσοσιαλισμὸς δύνανται νὰ ἔχουν κοινοὺς στόχους μὲ τὸν κομμουνισμό, ἀσχέτως κομμάτων, σχέση ἀντικαπιταλιστική. Οὔτε ἡ Χρυσῆ Αὐγή, οὔτε τὸ ΚΚΕ, δέχονται νὰ κάνουν τὴν παραμικρὴ παραχώρηση, νὰ ξεπεράσουν τὴν νοοτροπία τοῦ ἐμφυλίου πολέμου γιὰ νὰ συμμαχήσουν, γύρω ἀπὸ τὴν Πρωτομαγιά, σὲ ἕναν κοινὸ ἀγῶνα κατὰ τοῦ καπιταλισμοῦ, ὑπὸ τὴν ἡγεσία ἑνὸς Ἕλληνος Τσάβες. Πᾶνε διχασμένοι στὸν ἀγῶνα κατὰ τοῦ κοινοῦ ἐχθροῦ, ἐξαπολύοντας ἑκατέρωθεν ὕβρεις, μὲ ἀποτέλεσμα τὸ ἀστικὸ καθεστὼς νὰ τὰ ἀνακηρύξῃ κάποια στιγμὴ ἐκτὸς νόμου καὶ ὁ καπιταλισμὸς νὰ διαιωνισθῇ στὴν Ἑλλάδα ὅπως καὶ ἀλλαχοῦ. Μόνον μία ἐθνικομπολσεβικικὴ πολιτικὴ δύναται νὰ ἀνατρέψῃ τὴν θλιβερὴ αὐτὴ κατάσταση.

            Δημήτρης Κιτσίκης                                   26 Ἀπριλίου 2013 

39 - Ἀνάγκη δημοψηφίσματος

39 - Ἀνάγκη δημοψηφίσματος

Τὸν Νοέμβριο τοῦ 2011 ὁ Βαγγέλης Βενιζέλος μὲ εἰδεχθὲς πραξικόπημα ἐματαίωσε τὴν διεξαγωγὴ δημοψηφίσματος ποὺ εἶχε ἀποφασισθῆ ἀπὸ τὸν πρωθυπουργὸ Γιῶργο Παπανδρέου καὶ τὸν ὑπεχρέωσε σὲ παραίτηση. Δυστυχῶς ὁ στρατὸς τότε δὲν ἐπενέβη γιὰ νὰ ἐξουδετερώση τὸν ἕλληνα Ἰντὶ Ἀμὶν Νταντὰ καὶ τώρα ὁ Σαμαρᾶς εὑρίσκεται ὑπὸ τὴν δαμόκλειο σπάθη τοῦ νο.1 ἐχθροῦ τοῦ λαοῦ, Βαγγέλη Βενιζέλου. Ὁ Σύριζα, ὅταν ἔλθη στὴν ἀρχή, πρέπει νὰ βάλῃ τέλος πρωτίστως στὴν κομματοκρατία καὶ νὰ ὀργανώσῃ, μὲ τὴν συναίνεση τοῦ ΚΚΕ, τῶν Ἀνεξαρτήτων Ἑλλήνων καὶ τῆς Χρυσῆς Αὐγῆς, δημοψήφισμα, ζητῶντας ἀπὸ τὸν λαὸ ὄχι μόνον καταδίκη τῶν μνημονίων ἀλλὰ ἔξοδο ἀπὸ τὸ εὐρώ, που εἶναι θηλειὰ στὸν λαιμὸ τοῦ ἑλληνικοῦ λαοῦ. Ὅπως τὸ ἐξήγησε θαυμάσια ὁ πρώην συνεργάτης τοῦ Γιώργου Παπανδρέου, ὁ οἰκονομολόγος καθηγητὴς Γιάννης Βαρουφάκης, μὲ εὐρὼ δὲν ὑπάρχει καμμία ἀπολύτως περίπτωση νὰ  ἀνακάμψῃ ἡ χώρα μας, κάτι ποὺ διαισθάνεται καὶ ὁ λαὸς ἀλλὰ ποὺ λόγῳ τῆς μαλθακότητός του δὲν τολμᾷ ἀκόμη νὰ προχωρήσῃ στὴν σκληρὴ δοκιμασία ποὺ τὸν περιμένει μὲ τὴν ἔξοδο ἀπὸ τὸ εὐρὼ.

Ὅταν μὲ τὴν ἔξοδο αὐτὴ ἀπὸ τὸ εὐρὼ θὰ εὑρεθοῦμε στὴν μέση τοῦ ποταμοῦ, μὲ κίνδυνο νὰ πνιγοῦμε, πρέπει νὰ ἀναθεωρήσουμε τὸ Σύνταγμα, νὰ ἐγκαθιδρύσουμε προεδρικὴ δημοκρατία διὰ βίου, μὲ τακτικὰ δημοψηφίσματα καὶ συνεργασία μὲ τὸν στρατό. Ἡ ἔλλειψη διαδοχῆς σὲ μία θετικὴ πολιτικὴ κατάσταση ἔχει ὡς ἀποτέλεσμα τὴν ἐξουδετέρωση τῶν θετικῶν ἀποτελεσμάτων μίας ῥιζοσπαστικῆς πολιτικῆς. Ἔτσι ἡ  ἔλλειψη οἰκογενειακῆς διαδοχῆς τοῦ ἐκλιπόντος προέδρου τῆς Βενεζουέλας Τσάβες, θὰ φέρῃ ἀναπόφευκτα τὸ τέλος τῆς Μπολιβαριανῆς ἐπαναστάσεως. Σὲ ἄλλο ἐπίπεδο ἡ πρόσφατη ἐκλογὴ μὲ συντριπτικὴ πλειοψηφία τῶν 80% τῶν ψήφων στὴν ἡγεσία τοῦ Φιλελευθέρου Κόμματος τοῦ Καναδᾶ, τοῦ Ἰουστίνου Τρυντώ (Justin Trudeau), υἱοῦ τοῦ ἀποθανόντος χαρισματικοῦ πρωθυπουργοῦ Π. Ἐ. Τρυντώ καὶ πιθανοῦ μελλοντικοῦ πρωθυπουργοῦ τοῦ Καναδᾶ, ἀποδεικνύει ὅτι ὁ κάθε λαὸς ἀντιλαμβάνεται τὴν ἀξία τῆς μοναρχικῆς διαδοχῆς γιὰ τὴν συνέχιση ῥιζοσπαστικοῦ πολιτικοῦ προγράμματος, εἴτε αὐτὴ ἀφορᾷ ἕναν βασιλέα, ἕναν Βοναπάρτη ἤ ἕναν χαρισματικὸ ἡγέτη.

Ἄν θέλῃ ὁ ἑλληνικὸς λαὸς νὰ ἀποφύγῃ τὴν ἐξαφάνισή του πρέπει νὰ διαβῇ τὸν Ῥουβίκωνα τώρα!

            Δημήτρης Κιτσίκης                                   19 Ἀπριλίου 2013