257 - Ἄρχισε ὁ βομβαρδισμὸς τοῦ Βερολίνου καὶ ἐμεῖς ὑποχρεωτικὰ εἴμεθα ὅλοι Γερμανοί

257 - Ἄρχισε ὁ βομβαρδισμὸς τοῦ Βερολίνου καὶ ἐμεῖς ὑποχρεωτικὰ εἴμεθα ὅλοι Γερμανοί

Ὅταν ἄρχισε ὁ δεύτερος παγκόσμιος πόλεμος τὸν Σεπτέμβριο τοῦ 1939, οἱ γερμανικὲς οἰκογένειες ἀποχαιρετοῦσαν τὰ παλικάρια τους ποὺ κατηυθύνοντο στοὺς τέσσερις ὁρίζοντες τῆς Εὐρώπης γιὰ νὰ ἀπελευθερώσουν κατ’αὐτούς, ὡς γνήσιοι σταυροφόροι τῆς Ἡνωμένης Εὐρώπης, τὴν εὐρωπαϊκὴ χερσόνησο  ἀπὸ τὴν δικτατορία τοῦ φιλελευθερισμοῦ καὶ νὰ ἐξαπλώσουν τὰ γερμανικὰ ἰδεώδη τοῦ Γ΄ Ῥάϊχ. Πρὸ αὐτῶν, ἡ Γαλλία καὶ ἡ Ἀγγλία εἶχαν ἐπιδοθῆ σὲ παρόμοιο φιλανθρωπικὸ ἔργο φέρνοντας στὶς ἀποικίες τῆς Ἀφρικῆς καὶ τῆς Ἀσίας τὸν ἐκπολιτιστικὸ ἄνεμο τῆς γαλλικῆς Ἐλευθερίας-Ἰσότητος-Ἀδελφοσύνης μὲ μία Μασσαλιώτιδα ποὺ ἔσταζε αἷμα.

Μετὰ τὸ 1945, οἱ Ἀμερικανοὶ ἐπωμίσθησαν τὸ προτεραῖο φιλανθρωπικὸ ἔργο, πρῶτα τῶν Ἀγγλογάλλων καὶ μετὰ τῶν Γερμανῶν, καὶ ἐξήπλωσαν σὲ ὅλον τὸν πλανήτη τὸ ὄραμα τῆς ἀμερικανικῆς δημοκρατίας. Τὸ μακροχρόνιο ἀποτέλεσμα ὅλων αὐτῶν τῶν κατὰ κύματα φιλανθρωπικῶν ἐνεργειῶν τῆς Δύσεως ὑπῆρξε ἡ πολιτισμικὴ ἐρήμωση τῆς μὴ Δύσεως.

           

Στὸ Βερολῖνο, πρωτεύουσα τῆς Deutschland uber alles in der Welt, οἱ κατάξανθες κοπέλλες τοῦ ἀνωτέρου δυτικοῦ πολιτισμοῦ ἔγραφαν ἐπιστολὲς γεμάτες ροὺζ φιλιά, γερμανικοῦ ῥομαντισμοῦ, στοὺς ἐνστόλους συντρόφους τους ποὺ ἐμάχοντο κάπου μακριὰ στὰ ἔσχατα τῆς Εὐρώπης γιὰ τὶς ἀνθρώπινες δυτικὲς ἀξίες μήπως καὶ οἱ κατώτεροι μάθουν καὶ αὐτοὶ νὰ παίζουν Schubert στὸ πιάνο. Οἱ βάρβαροι ἦσαν ἀκόμη μακριά καὶ πάντως στὸ Βερολῖνο δὲν ὑπῆρχε αἴσθηση πολέμου.

Δύο χρόνια ἀργότερα, γύρω στὸ 1941, μερικοὶ τρομοκράτες ἐνεφανίσθησαν μὲ τὰ ἀεροπλάνα τους στὸν βερολινέζικο οὐρανό. Μεμονωμένα ἐνοχλοῦσαν οἱ κακοὶ τὸν φιλήσυχο γερμανικὸ πληθυσμό. Ἡ γερμανικὴ ὅμως ἀσφάλεια ἐγνώριζε πῶς νὰ τοὺς ἀντιμετωπίσῃ. Ὁ γερμανικὸς λαὸς εἶχε ἐμπιστοσύνη στοὺς ἡγέτες του ποὺ εἶχαν ἐξαφανίσει ἀπὸ τὶς γειτονιὲς τοῦ Βερολίνου τοὺς ἑβραιομασόνους μὲ τὶς γαμψὲς μύτες, αὐτοὶ ποὺ ἔφταιγαν πάντα γιὰ ὅλα.

Τέλη 1943 καὶ ἀρχὲς 1944. Κάτι συμβαίνει. Ἐπάνω ἀπὸ τὴν φιλήσυχη πρωτεύουσα τοῦ Γ΄ Ῥάϊχ αἰφνιδίως γίνεται καταιγισμὸς ἐπιθέσεων βαρβάρων. Μήπως ἦλθε πόλεμος; Δὲν εἶναι πλέον ἁπλὲς ἀστυνομικὲς ἐπεμβάσεις κατὰ τρομοκρατῶν; Ναί, ὁ βερολινέζικος πληθυσμὸς ἀφυπνίζεται. Οἱ ἀρχὲς τοῦ λένε, ναί, εἶναι πόλεμος καὶ θὰ ἀμυνθοῦμε νὰ σώσουμε τὸν πολιτισμό μας ἀπὸ τὴν εἰσβολὴ τῶν βαρβάρων στὴν Ἡνωμένη Εὐρώπη τοῦ μεγάλου Ῥάϊχ.

Ἀπὸ τὸν Νοέμβριο 1943 ἕως τὸν Μάρτιο 1944, τὸ Βερολῖνο βομβαρδίζεται  ἀνηλεῶς, μὲ 16 κατὰ συρροὴ  βομβαρδισμούς. Παρὰ ταῦτα οἱ βάρβαροι ἀπέτυχαν νὰ λυγίσουν τὴν θέληση τοῦ γερμανικοῦ λαοῦ συσπειρωμένου πλέον σὲ μία ἱερὰ ἕνωση.

Σήμερα ἡ Ἱστορία ἐπαναλαμβάνεται. Τὸ Παρίσι βομβαρδίζεται ἀπὸ τοὺς βαρβάρους τοῦ Χαλιφάτου. Στὸν πόλεμο αὐτὸ ποὺ ἐντάσσεται στὰ πλαίσια τοῦ πλανητικοῦ πολέμου 1999-2030,  ἡ Εὐρώπη προβλέπεται νὰ χάσῃ καὶ νὰ κατακλυσθῇ ἀπὸ τὸ σουννιτικὸ ἀκραῖο Ἰσλάμ.Τί πρέπει νὰ κάνῃ ἡ Ἑλλάς; Ἐὰν συμμαχήσῃ μὲ τοὺς τζιχαδιστὲς θὰ γίνῃ ἰσλαμική, δηλαδὴ θὰ ἀποκηρύξῃ τῆν κληρονομιά της 1500 ἐτῶν. Συνεπῶς ἡ μόνη λύση γιὰ νὰ παραμείνῃ ὀρθόδοξη εἶναι νὰ συμμαχήσῃ μὲ τὴν ἐπάρατη Δύση παρὰ τὸ γεγονὸς ὅτι δὲν  εὐθύνεται γιὰ τὰ ἀποτρόπαια ἐγκλήματα τῆς Δύσεως κατὰ τοῦ Τρίτου Κόσμου.

Σὲ ἕνα τέτοιο δίλημμα εὑρέθη τὸ ΚΚΕ κατὰ τὴν περίοδο τοῦ ἑλληνοτουρκικοῦ πολέμου τοῦ 1919-1922. Προσεπάθησε, μὲ ῥίψη ἀνατρεπτικῶν φυλλαδίων στὸ στρατόπεδο τοῦ ἑλληνικοῦ στρατοῦ νὰ ἀποτρέψῃ τοὺς Ἕλληνες φαντάρους νὰ πολεμήσουν κατὰ τῶν Τούρκων φαντάρων ἀδελφῶν τους. Τὸ ἀποτέλεσμα ἦταν νὰ συμβάλουν στὴν ἧττα τοῦ ἑλληνικοῦ στρατοῦ καὶ νὰ ἐκκαθαρισθῇ ἡ Μικρασία ἀπὸ τρεῖς χιλιάδες χρόνια ἑλληνικῆς παρουσίας. Παρόμοια στάση μὲ τὸ ΚΚΕ εἶχε πάρει καὶ ὁ Μεταξᾶς, μὲ τὴν διαφορὰ ὅτι ὁ Μεταξᾶς ἁπλῶς ἐξέφρασε τὴν ἀντίθεσή σὲ αὐτὸ ποὺ εἶχε ἀποκαλέσει ἑλληνικὸ ἰμπεριαλιστικὸ πόλεμο καὶ εἶχε ἀρνηθῇ νὰ γίνῃ ὑπουργὸς τῆς βασιλικῆς κυβερνήσεως, ἐνῷ τὸ ΚΚΕ ἔγινε συνεπεύθυνο τῆς Μικρασιατικῆς Καταστροφῆς.

Σήμερα ἄλλη λύση δὲν ὑπάρχει. Ὑποχρεωτικὰ θὰ συμμαχήσουμε μὲ τοὺς σφαγεῖς τοῦ Τρίτου Κόσμου γιὰ τὴν ἐπιβίωση τῆς Ὀρθοδοξίας καὶ τῶν πολιτισμικῶν ἀρχῶν μας, συνάμα ὅμως θὰ ζητήσουμε συγγνώμην γιὰ τὸν ἀντισημιτισμό μας καὶ θὰ καταδικάσουμε τὰ φοβερὰ ἐγκλήματα τοῦ δυτικοῦ ἰμπεριαλισμοῦ. Τὸ Χαλιφᾶτο δὲν ἔχει καμμία σχέση μὲ τὴν ἀνεξιθρησκεία τῆς Ὀθωμανίας ποὺ ἐπέτρεψε τὴν ἐπιβίωση τῆς Ὀρθοδοξίας. Πρόκειται γιὰ συμμορία ἀγρίων θηρίων πληγωμένων βαριὰ ἀπὸ τὸν δυτικὸ ἰμπεριαλισμό, ποὺ θὰ μᾶς ἐξαφανίσῃ πολιτιστικὰ μαζί μὲ ὅλην τὴν Εὐρώπη, ἐφ’ὅσον ἐμεῖς ἐπιλέξαμε ἀπὸ τὸ 1821 νὰ συμπορευθοῦμε ὡς παράσιτα μὲ τὴν Δύση. Θὰ συμμαχήσουμε λοιπὸν μὲ τὴν νέα μορφὴ δυτικοῦ ναζισμοῦ κατὰ τῶν συγχρόνων Τάϊπινγκ. Πράγματι, στὴν Κίνα ἕνας Κινέζος ἄλ-Μπαγκνταντί, ὁ Χὸνγκ  Σιούτσουαν (Hong Xiu-quan, 1814-1864) εἶχε θέσει σὲ κίνδυνο Κίνα καὶ Δύση, μὲ τὴν ἵδρυση φονταμενταλιστικοῦ θρησκευτικοῦ κράτους σὲ σημεῖο ποὺ εἶχε καταδικασθῇ καὶ ἀπὸ τὸν ἴδιο τὸν Μάρξ. Ἄλλη λύση λοιπὸν δὲν ὑπάρχει. Ζήτω ἡ Δύση!

Δημήτρης Κιτσίκης                                 19 Νοεμβρίου 2015

188 -Ἕβραῖοι καὶ Ἕλληνες: μία παράλληλη ἱστορία

188 -Ἕβραῖοι καὶ Ἕλληνες: μία παράλληλη ἱστορία

Στὶς μελέτες μου ἔχω ἀναφερθῆ πολλάκις στὴν παράλληλη ἱστορία Ἑβραίων καὶ Ἑλλήνων. Π.χ. ἔχω ὁρίσει τὴν σύγχρονη κοινωνία τοῦ Ἰσραὴλ ὡς σπαρτιατικὴ κοινωνία (βλ. τὸ ἄρθρο μου, «Ἆγις Δ΄», Τρίτο Μάτι, τ.165, Ὀκτώβριος 2008, κεφάλαιο: «Ἡ αἰνιγματικὴ συγγένεια Σπάρτης - Ἱερουσαλήμ», καὶ «Τὸ κράτος τοῦ Ἰσραὴλ ὡς πρότυπο»,  Ἐνδιάμεση Περιοχή, τ.52, Θέρος  2009).

Στὶς 9 Νοεμβρίου 1938, οἱ Γερμανοὶ ἐπετέθησαν κατὰ τῶν  Ἑβραίων καὶ κατέστρεψαν τὰ μαγαζιά τους σπάζοντας τὶς βιτρίνες των γι’αὐτὸ καὶ τὸ πογκρὸμ αὐτὸ ὠνομάσθη Νύχτα τῶν Κρυστάλλων. Οἱ Γερμανοὶ κατηγοροῦσαν τοὺς Ἑβραίους ὅτι ἐπωφελοῦντο τῆς οἰκονομικῆς των εὐρωστίας γιὰ νὰ ἐκμεταλλευθοῦν τὸν καταπονημένο γερμανικὸ λαὸ ποὺ εἶχε ὑποφέρει λόγῳ τῶν συνεπειῶν τοῦ πρώτου παγκοσμίου πολέμου καὶ τῆς Συνθήκης τῶν Βερσαλλιῶν.

Τὸν Αὔγουστο 1918, στὴν διάρκεια τοῦ πρώτου παγκοσμίου πολέμου, μέσα στὸ ἴδιο περίπου κλῖμα μὲ αὐτὸ ποὺ προκάλεσε, 20 χρόνια ἀργότερα στὸ Βερολῖνο τὸ πογκρὸμ τῶν  Ἑβραίων, ἐξέσπασε στὸ Τορόντο, πογκρὸμ κατὰ τῶν Ἑλλήνων ἐμπόρων. Οἱ Ἀγγλοκαναδοὶ ἐπετέθησαν κατὰ τῶν καταστημάτων τῶν Ἑλλήνων σπάζοντας τὶς βιτρίνες των σὲ τέσσερις φοβερὲς Νύχτες τῶν Κρυστάλλων. Οἱ κατηγορίες τῶν Καναδῶν κατὰ  τῶν Ἑλλήνων ἦσαν παρόμοιες μὲ τὶς κατηγορίες τῶν Γερμανῶν κατὰ τῶν Ἑβραίων.

Διαβάζουμε: «Ἡ πρώτη ἑλληνικὴ ἐπιχείρηση, θῦμα τῆς ὀργῆς τῶν διαδηλωτῶν, ἦταν τὸ White City Cage, τὸ ὁποῖο ἀνῆκε στὸν Paul (Ἀπόστολο) Letros, ἕναν Ἕλληνα μετανάστη ποὺ εἶχε μετακομίσει στὸ Τορόντο τὸ 1911 ἀφοῦ εἶχε ἤδη ζήσει 15 χρόνια στὸ Σικάγο. Οἱ ἐγκαταστάσεις τοῦ μαγαζιοῦ κατεστράφησαν, τὰ τζάμια του ἔγιναν γυαλιὰ καρφιὰ ὅπως καὶ οἱ 32 καθρέφτες ποὺ εὑρίσκοντο παρατεταγμένοι στοὺς τοίχους καὶ τὶς μαρμάρινες κορυφές. Μέχρι τὶς 3 τὸ βράδυ δεκάδες ἐπιχειρήσεις στοὺς δρόμους Yonge καὶ Queen, ὅλες ἑλληνικές, εἶχαν δεχθῆ ἐπίθεση καὶ εἶχαν καταστραφῆ».

Οἱ Ἕλληνες τοῦ Καναδᾶ, ἄν καὶ Καναδοὶ ὑπήκοοι, εἶχαν ἐξαιρεθῆ ἀπὸ τὴν ἐπιστράτευση ἐπειδὴ μέχρι τὸ 1917 ἡ χώρα προελεύσεώς των, ἡ Ἑλλάς, ἦταν οὐσιαστικὰ γερμανόφιλη καὶ ἐπισήμως οὐδέτερη καὶ οἱ Σύμμαχοι ἐφοβοῦντο μήπως δὲν θὰ συμπεριεφέροντο ὡς καλοὶ Καναδοὶ στρατιῶτες καὶ θὰ ἐβοήθουν πρακτικὰ τὸν ἐχθρό, τὴν Γερμανία. Ἔτσι, οἱ Ἕλληνες καταστηματάρχες, μένοντας στὴν χώρα, μακριὰ ἀπὸ τὸ μέτωπο πολέμου στὴν Εὐρώπη, ἐπλούτιζαν μὲ τὸ ἀζημίωτο.

Ὅταν τὸ καλοκαίρι τοῦ 1918 ἐπέστρεψαν ἀπὸ τὸ μέτωπο οἱ βετεράνοι Ἀγγλοκαναδοὶ καὶ διεπίστωσαν τὸν πλοῦτο ποὺ εἶχαν συσσωρεύσει  οἱ Ἕλληνες, ἐξανέστησαν. Μὲ τὸ σύνθημα «γιὰ νὰ ξεβρωμίσῃ ὁ τόπος», οἱ χιλιάδες τῶν βετεράνων Καναδῶν ποὺ εἶχαν ἐπιστρέψει ἀπὸ τὴν σφαγὴ τῶν χαρακωμάτων, πολλοὶ ἐξ αὐτῶν ἀνάπηροι καὶ σὲ ἀθλία οἰκονομικὴ κατάσταση, εὑρῆκαν τοὺς ἑλληνοφώνους μετανάστες ποὺ ἀπετέλουν τότε μόλις τὸ 0,5% τοῦ πληθυσμοῦ τοῦ Τορόντου, περίπου 3.000 ἄτομα, νὰ εὐημεροῦν ἔχοντας στὴν κατοχή τους τὸ 35% τῶν μικρομεσαίων καταστημάτων. Ἔτσι, τὸν Αὔγουστο τοῦ 1918, 10.000 βετεράνοι διεδήλωσαν στοὺς δρόμους συνεπικουρουμένοι ἀπὸ 40.000 Καναδοὺς πολῖτες. Στὴν συνέχεια 50.000 πλήθους ξεκίνησαν ἕνα ἀνθρωποκυνηγητὸ Ἑλλήνων. Ἡ ἀστυνομία παρέμενε θεατὴς καὶ πολλοὶ μάλιστα ἀστυνομικοὶ ἔπαιρναν μέρος στὶς βιαιοπραγίες ἐνῷ τὸ ἐξοργισμένο πλῆθος κατέστρεφε συστηματικὰ τὰ μαγαζιὰ καὶ τὰ σπίτια τῶν Ἑλλήνων.

Ποτὲ ἡ καναδικὴ κυβέρνηση δὲν ἀπεζημίωσε τὶς καταστροφὲς ἑκατομμυρίων  ποὺ ὑπέστησαν οἱ Ἑλληνοκαναδοὶ  ἀπὸ τὸ ῥατσιστικὸ αὐτὸ πογκρόμ. Τὸ 2009, ἐγυρίσθη ντοκυμαντὲρ τῆς ἑλληνικῆς Νύχτας τῶν Κρυστάλλων τοῦ Τορόντου, ἀπὸ τὸν John Burry ποὺ ἔκανε τοὺς σημερινοὺς Καναδοὺς νὰ ἐντρέπονται.

Γιὰ ὅλους τοὺς Ἕλληνες οἱ ὁποῖοι σχεδὸν σύσσωμοι, ἀνοικτὰ ἤ κρυφίως, συνεχίζουν νὰ εἶναι ἀντισημῖτες καὶ νὰ ὑποστηρίζουν ὅτι οἱ Ἕλληνες ποτὲ δὲν ἔφταιξαν καὶ εἶναι πάντα τὰ θύματα τῶν ἄλλων λαῶν, τὸ περιστατικὸ αὐτὸ ἄς τοὺς γίνῃ μάθημα. Ὅσο γιὰ τὸν ἀστεῖο ἰσχυρισμὸ ὅλων τῶν ἀντισημιτῶν ὅτι δὲν ἔχουν καμμία ἐχθρότητα κατὰ τῶν Ἑβραίων παρὰ μόνον κατὰ τοῦ σιωνισμοῦ, διευρύνοντας τὴν ἔννοια τῆς λέξεως αὐτῆς ποὺ ἀρχικὰ ἐσήμαινε ἰσραηλινὸς ἐθνικισμός, στὴν ἐπιδίωξη παγκοσμίας ἐπικρατήσεως τῶν Ἑβραίων, ὑπενθυμίζω ὅτι καὶ ἐγὼ προσωπικὰ ὑποστηρίζω ἕναν ἑλληνικὸ σιωνισμό, δηλαδὴ τὴν προσπάθεια τοῦ γένους νὰ ἐπικρατήσῃ παγκοσμίως, ἐπιβάλλοντας τὴν ἑλληνικὴ γλῶσσα ὡς κοινὴ γλῶσσα ὁλοκλήρου τοῦ πλανήτου, ἐπὶ τῇ βάσει τοῦ ἀποφθέγματος ὅτι «ΚΑ’ αἰὼν θὰ εἶναι ἑλληνικὸς ἤ δὲν θὰ ὑπάρξη»!

Τὰ παραπάνω γεγονότα δύνανται νὰ εἶναι χρήσιμα  στὴν Χρυσῆ Αὐγὴ ἡ ὁποία, ἄν καὶ ἐπαναστατική, πάσχει ἀπὸ βαρείας μορφῆς ἀντισημιτισμοῦ. Τὴν ἀρρώστιά της αὐτή, ἐὰν δὲν δυνηθῇ νὰ τὴν ξεπεράσῃ, δὲν θὰ τῆς ἐπιτρέψῃ ποτὲ νὰ κυβερνήσῃ τὴν χώρα.

Δημήτρης Κιτσίκης                     4 Ἀπριλίου 2015

154 - Ἡ πτώση τοῦ τείχους τοῦ Βερολίνου τὸν Νοέμβριο τοῦ 1989 ἐσηματοδότησε τὸ τέλος ἑνὸς πολιτισμοῦ

154 - Ἡ πτώση τοῦ τείχους τοῦ Βερολίνου τὸν Νοέμβριο τοῦ 1989 ἐσηματοδότησε τὸ τέλος ἑνὸς πολιτισμοῦ

Τώρα καὶ μερικὲς ἑβδομάδες ἀκούγονται οἱ ἀλαλαγμοὶ τῶν Βαρβάρων τῆς Δύσεως συνεπικουρουμένων τῶν βελασμάτων τῶν προβάτων τῆς παγκοσμίας στάνης, ἐνθουσιασμένων γιὰ τὴν τροφὴ ποὺ οἰκειοθελῶς προσέφεραν τοῦ ἑαυτοῦ των στὸν ἰμπεριαλιστικὸ λύκο, εἰκόνα τοῦ ὁποίου θὰ παραμείνη γιὰ πάντα τὸ φοβερὸ σκιάχτρο τοῦ διδύμου Λὲχ Βαλέσα-Μιχαὴλ Γκορμπατσόβ. Ἀκόμη καὶ ὁ πρόεδρος Πούτιν ἐδήλωσε ὅτι τείχη δὲν πρέπει νὰ άναγείρονται κατὰ τοῦ ἐχθροῦ διότι ὑποχρεωτικὰ θὰ κατεδαφισθοῦν μὲ ἐξαίρεση τὸ Σινικὸ τεῖχος.

Καὶ ὅμως, στὸν Ε΄αίῶνα μ.Χ. τὸ λίμες, δηλαδὴ τὸ ῥωμαϊκὸ τεῖχος ποὺ διέσχιζε στὴν μέση τῆς Εὐρώπης ἀπὸ Δυσμὰς πρὸς Ἀνατολάς, γιὰ νὰ προστατεύσῃ τὸν ῥωμαϊκό (δηλαδὴ ἑλληνικό) πολιτισμὸ ἀπὸ τὴν γερμανικὴ βαρβαρότητα, κατέρρευσε στὸ δυτικό του τμῆμα, λόγῳ τῆς ῥωμαϊκῆς παρακμῆς (ὅπως καὶ τὸ τεῖχος τοῦ Βερολίνου κατέρρευσε λόγῳ Σοβιετικῆς παρακμῆς) ἀλλὰ καὶ λόγῳ τῆς ὑπεροχῆς τῶν Βαρβάρων. Καὶ ἔκτοτε γιὰ χίλια χρόνια τὸ δυτικὸ τμῆμα τῆς Εὐρώπης ἐβυθίσθη σὲ ἀκατανόμαστη βαρβαρότητα, ὅπως σήμερα, μετὰ τὸ 1989, ὁ κόσμος βυθίζεται στὴν ἀκατανόμιστη ἀμερικανικὴ βαρβαρότητα.

Πράγματι, ἡ πτώση τοῦ Τείχους τὸ 1989, ἤνοιξε τὴν θύρα στὸν πλανητικὸ πόλεμο, τὸν πλέον αἱμοσταγῆ ὅλων τῶν προηγουμένων πολέμων παγκοσμίων ἀναμετρήσεων, ὁ ὁποῖος ξεκίνησε ἐπισήμως, στὴν καρδιὰ τὴς Εὐρώπης, στὶς 24 Μαρτίου 1999, μὲ τὸν βομβαρδισμὸ τῆς Γιουγκοσλαυΐας ἀπὸ τὸ ΝΑΤΟ καὶ ποὺ θὰ λήξη γύρω στὸ 2030 μὲ ἕναν γενικευμένο πυρηνικὸ πόλεμο ποὺ θὰ ἐξαλείψη ἕνα μεγάλο μέρος τῆς ζωῆς ἐπὶ τοῦ πλανήτου. Ἐπειδὴ ἡ Οὐάσιγκτον ἐχρειάζετο ἕναν συμπαντικὸ ἐχθρό κατεσκεύασε ἐκ τοῦ μηδενὸς ἕναν ἐχθρὸ χωρὶς σύνορα, τὴν τζιχαδιστικὴ ἀπειλή, πρῶτα μὲ τὸν Μπὶν Λάντεν καὶ μετὰ μὲ τὸ χαλιφάτο τοῦ ISIS. Κάτι τέτοιο δὲν ἠδύνατο νὰ ἐπιτευχθῇ πρὸ τῆς πτώσεως τοῦ Τείχους ὅταν ὅλος ὁ πλανήτης εὐρίσκετο ἀκινητοποιημένος στὴν ἰσορροπία τοῦ τρόμου. Τὸ 1999 ἡ τότε Ἀμερικανίδα ὑπουργὸς Ἐξωτερικῶν, Μαγδαληνὴ Ὤλμπραϊτ εἶχε παρατηρήσει, ἐνῷ ἐβομβάρδιζε τὴν Γουγκοσλαυΐα: «Εἴχαμε τὸ ΝΑΤΟ καὶ μέχρι στιγμῆς ἀδυνατούσαμε νὰ δοκιμάσουμε τὴν ἀποτελεσματικότητα του [λόγῳ Ψυχροῦ Πολέμου] Τώρα ἠμποροῦμε», μὲ τὸν βομβαρδισμὸ τῆς Γιουγκοσλαυΐας.

Ἡ πτώση τοῦ Τείχους ἐπέτρεψε ἐπίσης τὴν ἐπανένωση τῆς Γερμανίας, τὴν μετάβαση τῆς Μέρκελ ἀπὸ τὴν Ἀνατολικὴ Γερμανία στὴν δυτικὴ πρωθυπουργία στὸ Βερολῖνο, τὴν ἐπανασύσταση τοῦ γερμανικοῦ ἰμπεριαλισμοῦ καὶ τὴν ἵδρυση τοῦ Τετάρτου Ῥάϊχ, γιὰ πολλοστὴ φορὰ μετὰ τὸν Μπίσμαρκ τὸ 1871 καὶ τὸν Χίτλερ τὸ 1933. Αὐτὸ ἐπανέφερε τὴν ἔντονη ἀντιδικία μεταξὺ τοῦ ἀγγλοαμερικανικοῦ μπλὸκ καὶ τοῦ γερμανικοῦ ἠπειρωτικοῦ μπλόκ.

Ἐπίσης ἡ πτώση τοῦ Τείχους ἀπελευθέρωσε τὸν καπιταλισμὸ ἀπὸ τὸν φόβο τοῦ σοσιαλισμοῦ ποὺ ἀντεπροσωπεύετο ἀπὸ τὴν ΕΣΣΔ καὶ εἶχε συνέπεια τὴν ἐπιδείνωση τῆς ἐκμεταλλεύσεως τῆς ἐργατικῆς τάξεως ἀλλὰ καὶ τῆς μικροαστικῆς τάξεως. Τὸ πλέον ἁπτὸ ἀποτέλεσμα ὑπῆρξε ἡ ἐπάνοδος τοῦ φασισμοῦ στὴν Εὐρώπη τὸ 1989 ποὺ μετὰ τὴν ἧττα του τὸ 1945 εἶχε καταφύγει στὸν Τρίτο Κόσμο καὶ ποὺ ἔκτοτε ἀναπτύσσεται ῥαγδαία σὲ ὅλην τὴν Εὐρώπη ὡς  κυρία διαμαρτυρία κατὰ τῆς ἀνεξέλεγκτης καπιταλιστικῆς ἐκμεταλλεύσεως. Πρὶν ἀπὸ τὸ 1989, σύσσωμη ἡ ἀντικομμουνιστικὴ κοινὴ γνώμη στὴν Εὐρώπη ὑπεστήριζε τὸ ΝΑΤΟ. Σήμερα, ἡ μεγαλὴ πλειοψηφία τοῦ εὐρωπαϊκοῦ πληθυσμοῦ εἶναι κατὰ τοῦ ΝΑΤΟ.

Ἡ πτώση τοῦ τείχους τοῦ Βερολίνου ὑπῆρξε ἡ μεγαλύτερη συμφορὰ γιὰ τὴν ἀνθρωπότητα τοῦ Κ΄ αἰῶνος. Πρόκειται γιὰ ὁλικὴ ἐπιστροφὴ στὸν Μεσαίωνα. Συμβολικά, ὁ κύριος ὑπεύθυνος τῆς πτώσεως, ὁ Γκορμπατσόβ, ἔφερε στὸ μέτωπό του τὸ σημάδι τοῦ Θηρίου. Ποῖος τολμᾷ σήμερα νὰ ἀναφέρεται στὴν ἀναμφισβήτητη σταλινικὴ ἐγκληματικότητα ἐνώπιον τῆς ἀσύλληπτης θηριωδίας τοῦ Χαλιφάτου Ἰρὰκ καὶ Συρίας ποὺ ἐξαφανίζει τὸν χριστιανικὸ πληθυσμὸ τῆς Μέσης Ἀνατολῆς, ὑποδουλώνει τὸ σύνολο τοῦ γυναικείου στοιχείου ἐνώπιον τῆς ἀπαθοῦς στάσεως τοῦ δυτικοῦ φεμινισμοῦ. Οὐδεὶς γνωρίζει πλέον ἐὰν θὰ ἀποφύγουμε τὸν Ἀρμαγεδδῶνα καὶ ἐὰν θὰ  ἐπανέλθουμε, μετὰ ἀπὸ χίλια χρόνια στὸν πολιτισμό, τὸν πολιτισμὸ τῆς πατρίδος τοῦ σοσιαλισμοῦ, τὴν Σοβιετικὴ Ἕνωση. Ὀπίσω ἀπὸ τοὺς ἀλαλαγμοὺς τῶν Βαρβάρων γιὰ τὴν πτώση τοῦ τείχους τοῦ Βερολίνου κρύβεται ἡ φοβερὴ αὐτὴ ἀλήθεια.

            Δημήτρης Κιτσίκης                                 11 Νοεμβρίου 2014